♡ goodnight 'n go

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden





♡ goodnight 'n go

Bericht van Lauren Carter op di nov 13 2018, 00:55



De kat miauwde luit en drukte zijn kopje tegen het hoofd van Lauren aan. Zachtjes giechelde het meisje. “Delish” lachte ze en aaide de kat over zijn warme, zachte lijf “Hoe kan ik zo nou tekenen, als jij met je dikke lijf op mijn schoot zit?” Delish miauwde nogmaals en ging lekker tegen Lauren haar borst aanliggen. Lauren sloeg haar armen over de kat en trok het diertje nog wat dichter tegen zich aan. Het was niet erg, tekenen lukte nu toch niet. Normaal had ze altijd inspiratie, maar nu leek haar hoofd wel een natte doek: er kwam niets uit. Het zou wel door het drukke leven van school komen. Ergens had ze verwacht dat de lessen na de O.W.L. examens minder druk zouden worden, maar niets was minder waar. Het zesde jaar leek drukker dan ook en Lauren merkte aan alles dat ze moe was. Daarom was het ook eventjes fijn om in een 80 xl oversized trui en met een warme kat tegen zich aan buiten in de courtyard te zitten. Ontspannen zat ze op een bankje, tegen de muur van het kasteel aan, met haar knieën hoog opgetrokken. Eventjes haar hoofd helemaal leeg maken, voordat ze weer naar binnen zou gaan.

Haar ogen gleden door de courtyard. Er waren meer leerlingen die duidelijk hetzelfde idee als haar hadden gehad, eventjes een frisse neus halen, voordat ze met diezelfde neus weer de boeken in zouden duiken. Afwezig aaide ze over het hoofd van Delish, tot haar ogen bij een opvallende verschijning bleven hangen. Een jongen, met allemaal tatoeages. Wauw. Gefascineerd keek ze naar de jongen, het zag er echt heel gaaf uit. Alsof ze uit een droom wakker schrok, kwam ze wat overeind. God, dadelijk zag die jongen dat ze hem zo wat met een open mond stond aan te staren. Lauren keek, met al rood gekleurde wangen, de andere kant op. Toch werden haar ogen weer getrokken naar de jongen. Zijn kaaklijn zag er uit alsof het een stuk papier door kon snijden, zo scherp. En opeens kreeg ze een idee.

Ze moest wel voorzichtig te werk gaan, want als het op zou vallen, dan zou ze er misschien wel problemen mee kunnen krijgen. Niet iedereen vond het even leuk namelijk, wat ze nu ging doen. Voorzichtig zette ze Delish naast haar neer en kwam wat naar voren, reikte naar haar tas en haalde haar schetsboek tevoorschijn, samen met wat potloden. Ze zette haar schetsboek tegen haar opgetrokken knieën en zo sneaky mogelijk liet ze haar blik over de jongen glijden. Met snelle potloodlijnen probeerde ze de jongen zo gedetailleerd mogelijk na te schetsen. Het was lastig om met een schets zijn perfecte kaaklijn zijn recht aan te doen. Later, in de leerlingenkamer, zou ze de tekening wel perfectioneren. Maar ze wist niet hoe lang de jonen hier zou blijven zitten en ze wilde de tekening echt wel af krijgen. Na ongeveer twintig minuten keek Lauren met een glimlach naar haar schets. Het zag er goed uit, je zag overduidelijk dat het de jongen was. Het schetsblok legde ze bij haar voeten, vergat het in haar haast dicht te doen.

Vervolgens haalde ze een kleiner kladblokje. Met een paar snelle potloodstrepen had ze een arm getekend en begon ze een design te maken voor een getattoeerde sleeve arm, toch stiekem wel haar droom.
Lauren Carter
Ravenclaw student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
13

Posts :
58

Name :
♡ Marlones ♡


Hogwarts ID
Year: Sixth year
Age: 16
Species: Wizard


Ravenclaw student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: ♡ goodnight 'n go

Bericht van Nikolay Delacroix op wo nov 21 2018, 18:03

I ride the edge my speed goes in the red Hot blood these veins my pleasure is their pain@ Lauren CarterMet zijn rug leunend tegen de armleuning, zijn benen half gebogen in de breedte van het stenen bankje, las de met tattoos bezaaide jongeman met een diepe frons het boek wat in zijn handen en tegen zijn bovenbenen rustte. Het was het lesboek van transfiguration: A Guide to Advanced Transfiguration. Één van de vakken op hogwarts die over het algemeen relatief moeilijk gevonden werd, en zo ook door Nikolay. Voordat hij zijn O.W.L. examens had gehad vond hij het vak nog enigszins te doen. Het was zeker niet makkelijker, maar was er goed genoeg in om het voor elkaar te krijgen dat hij het ook in zijn zesde en zevende jaar mocht volgen. De gryffindor betwijfelde echter of hij het vak dit jaar wel zou halen; hij snapte er helemaal niks van. Misschien moest hij de volgende keer toch maar eens de les bezoeken. Het was hem gewoon dat de lessen elke vrijdagochtend waren. Wie had er op een vrijdagochtend, waarop je al helemaal uitgeput bent door de rest van de week, nog de puf om zo’n zware les te volgen? Niemand toch?
        Telkens begaf zijn concentratieboog het, terwijl deze al zo enorm klein was vergeleken bij menig ravenclaw student. Zijn ogen waren dan ook al enkele keren gevallen op een metgezel in de courtyard. Ook zij zat op een bankje, een stuk van hem verwijderd, maar close enough om te kunnen zien wie het was, en om op te merken dat ze druk aan het schetsen was. Nikolay herkende haar wel van gezicht, maar kon er geen naam aan knopen. Er zaten immers ook zoveel studenten op hogwarts, je kon moeilijk de naam van iedereen weten. Gefrustreerd betrapte hij zichzelf er wederom op dat hij was afgedwaald en probeer zich weer te focussen op de spreuken die in het boek stonden. Het probleem zat hem op zich niet in de theorie. Als je het zo doorlas leek alles super makkelijk, maar zo gauw je de praktijk in ging viel het toch nog behoorlijk tegen. Een milimeter je staf te hoog, te schuin of wat dan ook, kon je al terugzien in je resultaat. Het was gewoon een regelrechte ramp.
             Uiteindelijk toen hij zijn concentratie nog een paar keer was kwijtgeraakt zuchtte hij diep en klapte zijn boek dicht. Hij kon beter even wat anders gaan doen en er later op terugkomen. Hij verspilde nu alleen maar zijn tijd terwijl er hoogstwaarschijnlijk toch niets bleef hangen. Op zijn gemak wilde de jongeman de courtyard verlaten, maar zodra hij langs het meisje op het andere bakje liep kon hij het niet laten om even te spieken naar wat ze zonet zo druk aan het maken was. Een verwarde uitdrukking verscheen op zijn gezicht toen hij realiseerde wie er op het papiertje naast haar voeten stond: hijzelf. “You drew me?” trok hij haar aandacht terwijl hij naast haar hurkte en het papiertje in zijn handen nam. Waarom had ze de tijd genomen om hem te teken? Ze kenden elkaar niet eens zover hij zich bewust was. Niet dat hij het onaangenaam vond, hij was simpelweg verbaasd. Iets wat duidelijk op zijn gelaat zichtbaar was.

MONTY





I’ve seen the devil, I’ve shaken his hand

I’ve seen the evil that dwells in a man

Nikolay Delacroix
Gryffindor student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
5

Posts :
24

Name :
Li


Hogwarts ID
Year: Sixth year
Age: 17 y/o
Species: Wizard


Gryffindor student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: ♡ goodnight 'n go

Bericht van Lauren Carter op di nov 27 2018, 22:56


Met grote halen tekende ze over het papier, haar creativiteit de vrije loop te laten gaan. Ze vond een sleeve zo cool. Stiekem wilde ze er zelf ook heel graag, maar Lauren betwijfelde of zij het lef zou hebben om a) zo lang in pijn door te brengen, want ze wist dat tattoos best wel veel pijn zouden doen en om b) zo lang stil te kunnen blijven zitten. Lauren was misschien niet het meest drukke meisje dat er bestond, maar ze vond het absoluut niet prettig om uren lang stil te moeten zitten. Des te meer had ze respect voor mensen die dat wel konden, waaronder dus de jongen. Lauren was zo gefocust op het tekenen van haar ontwerp voor een tatoeage, dat ze niet eens merkte dat de jongen begon te bewegen en misschien wel eens langs haar zou kunnen lopen. Ze was veel te veel bezig met maken van haar design. Lauren kon zich helemaal verliezen in het maken van een tekening. Haar tong stak er zelfs een beetje van uit, en ze merkte het zelf niet toen Delish weer lekker tegen haar aan kwam liggen en zachtjes miauwde.

Tot haar concentratie opeens verstoord werd. “You drew me?” hoorde ze opeens naast haar oor. Van schrik schoot Lauren wat omhoog en liet ze haar tekenboek, met daarbij haar potlood vallen. “Shit” mompelde ze zachtjes, terwijl ze reikte naar het potlood. Haar tekenboek lag te ver weg om te pakken. Ondertussen was haar hoofd zo rood als een tomaat geworden. Ze probeerde de jongen niet aan te kijken, ze schaamde zich kapot. Wat moest hij wel niet van haar denken? “I’m…I….I…I’m s-s-so sorry” stotterde Lauren nerveus, terwijl ze haar potlood gauw in haar tas gooide. Haar eerste reactie was om het blad uit de jongen zijn hand te grissen en gewoon weg te lopen naar de leerlingenkamer van Ravenclauw. Maar ja, aan de andere kant, Lauren had ook nog iets van fatsoen in haar lichaam en bovendien, misschien zou de jongen wel achter haar aankomen?

Nog steeds niet er toe in staat om de jongen aan te kijken, slikte ze eventjes. “I’m so sorry…I should have asked you” fluisterde ze, terwijl ze haar ogen neersloeg. Eventjes keek ze naar de jongen, maar draaide toen gauw haar hoofd weer weg. “But you were sitting there, and I really liked…this is so weird, I really liked your jawline and I love your tattoos, so without thinking about it, I started to draw you…not realising it would have been kinda weird.” Ze peuterde aan haar vingers, terwijl Delish bij haar op schoot sprong en de jongen onderzoekend aan keek. Zachtjes miauwde ze en Lauren reageerde erop, door de kat te aaien. Lauren keek het diertje aan, terwijl ze zei: “You can rip it apart if you don’t like it, I would understand…
Lauren Carter
Ravenclaw student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
13

Posts :
58

Name :
♡ Marlones ♡


Hogwarts ID
Year: Sixth year
Age: 16
Species: Wizard


Ravenclaw student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: ♡ goodnight 'n go

Bericht van Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum