IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
important
topics & links
Head
boys & girls

Chloe
Gryffindor
Fred
Gryffindor
Alison
Slytherin
Leo
Slytherin
Camilla
Ravenclaw
Cid
Ravenclaw
Olivia
Hufflepuff
Nathan
Hufflepuff
house
points
30 points
0 points
-10 points
50 points
Credits
& Sister sites


Wil je buttons ruilen? Stuur dan een PM met jou button en de link van je forum naar Nyx. Jou button zal tussen onze buttons komen te staan met een link naar jou site. In ruil hiervoor verwachten wij ook dat onze button op jou site komt te staan.
---------------
Expecto Patronum staat onder leiding van het team, de layout is gemaakt door Nyx Xiaoyu. Harry Potter zelf behoort toe aan J.K Rowling. Karakters en dergelijke dienen niet zonder toestemming gebruikt te worden. Alle afbeeldingen die gebruikt zijn op dit forum behoren toe aan hun rechtmatige eigenaren. De punten tellers komen van Savage Themes op tumblr.

Nieuw onderwerp plaatsenReageren Deel|

Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] za nov 26, 2016 5:24 pm


Listen, it's like, I just love a cowboy, you know
I'm just like, I just, I know, it's bad, but I'm just like
Can I just like, hang off the back of your horse
And can you go a little faster?
!

Fuck. Nog een laatste keer ging Rosé haar berekeningen na. Hè? Dit klopte echt niet. Gefronst staarde Rosé naar het perkament tegenover haar. Was het nu echt zo dat zij, Roséanne Morgane Balmain, die nooit een fout maakte, een fout had gemaakt in het maken van haar huiswerk? Voorspellend Rekenen was niet een van haar sterke kanten, maar tot nu toe had ze altijd hoog genoeg gescoord om een Boven Verwachting te halen. Nog een laatste keer keek ze het na: als ze nou dat getal deelde door dat getal, en dit in de macht zette, dan zou er dat getal uit moeten kijken. Gefrustreerd keek Rosé naar de antwoorden van het huiswerk, dat ze van de leerkracht hadden gekregen om het na te kijken. Nee. Het klopte niet. Verdómme. Gefrustreerd propte Rosé haar perkament bij elkaar, propte het bij elkaar in een bal en gooide het weg. Boos gooide ze het weg, de boze blikken van Annabel, de bibliothecaresse, negerend. Boos zette ze haar ellebogen op de tafel en liet haar hoofd in haar handen rusten. Hoe kon ze het nou in godsnaam fout hebben? Het was haar laatste jaar, ze mocht dit jaar geen fouten hebben, niet als ze dit jaar met vlag en wimpel wilde slagen. Gefrustreerd trok ze een nieuw vel perkament naar zich toe, doopte haar veer zo agressief in de inkt dat de inkt alle kanten op spetterde, en begon geïrriteerd op het perkament te schrijven.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] ma nov 28, 2016 10:09 pm

The bottom is not the lowest we get
Met een diepe zucht liep Gunner de trappen van Hogwarts af richting de gangen die naar de liberary zouden leiden. Hij deed niet veel voor school, simpelweg geen motivatie ervoor. Geen een vak interesseerde hem echt wat er tot leidde dat hij dus niets deed. Aan de ene kant had hij ook geen behoefte om echt iets te gaan doen, maar aan de andere kant had hij ook geen zin om het zevende jaar over te moeten doen. Hij had immers al op het randje van de afgrond gestaan aan het einde van het zesde jaar. Des te eerder hij van deze school af zou zijn, des te beter. Hoewel, hij had ook niet bepaald zin om terug te gaan naar zijn thuisland. Het had niets met het land zelf te maken, totaal niet. De thuissituatie was niet al te prettig, en dat was nog maar zachtjes uitgedrukt. Ja, hij moest toegeven dat hij wel opgelucht was toen hij naar Hogwarts kon gaan, desondanks zijn ongelooflijk antipathie voor welk vak dan ook. Maar goed, de bruinharige jongen had vandaag dus besloten om toch maar naar de bibliotheek te gaan. Hij was er aan het begin van het jaar wel geweest, maar veel vruchten had dat ook niet afgeworpen. Met een diepe zucht liep hij de grote ruimte in waar letterlijk overal boeken waren. Waar je keek zag je grote kasten vol met boeken. De Duitser was er nog maar net en zijn aandacht werd gelijk afgeleid van de reden dat hij hier werkelijk was. Aan een tafel zag hij Rosé zitten, een slytherin uit zijn jaar als hij het goed had. En ze zag er niet bepaald tevreden uit, eerder boos zelfs, te zien aan het agressief schrijven op het perkament en het weggooien ervan. Dan nog maar niet te spreken over haar gezichtsuitdrukking. Snel pakte Gunner een random boek uit de boekenkast zodat het niet al te raar overkwam als hij bij haar ging zitten. Het ging over transfiguration zag hij. Great. Het vak waar hij nog het slechtst in was ook. Geen zin hebbend om een ander boek te pakken liep hij naar de tafel toe waar Rosé zich ook bevond en trok de stoel naast haar onder de tafel vandaan en ging erop zitten. “Je ziet er nogal, gefrustreerd uit Rosé,” merkte hij op terwijl hij zijn ogen liet glijden over het tafereel waar ze zich in bevond. Ondertussen sloeg hij het boek open en bladerde naar het hoofdstuk waar hij van wist dat ze zich daar nu mee bezig waren. Niet dat hij het ook daadwerkelijk ging lezen, maar dat hoefde zij niet te weten.



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] ma nov 28, 2016 10:39 pm

Hier kon Rosé gewoon niet tegen. Iets niet snappen, ergens geen controle over hebben. En voor een persoon dat liever overal de controle over had, was dat echt een drama. Zin om de berekeningen na te gaan had ze niet, het liefste wilde ze gewoon lekker ontspannen. Een warm bad, wat rustige muziek? Het maakte haar niet uit, als het maar niet meer met dit ellendige vak te maken had. Zuur keek ze naar het perkament, en wilde wederom haar perkament weer tot een grote bal proppen, en het weggooien. Precies op het moment dat ze haar blad perkament wilde vastpakken, ging ze weer overeind zitten. Iemand kwam namelijk aan haar tafel zitten. En die iemand was niet zo maar een iemand, nee, het was Gunner Jäger. Een van haar mede Europeanen, en toevallig ook iemand die in het zelfde jaar én in dezelfde afdeling zat. Hoezee, hoera. “Je ziet er nogal gefrustreerd uit, Rosé” had de jongen opgemerkt en was naast haar komen zitten, terwijl hij in een boek aan het bladeren was. “Gefrustreerd?” herhaalde Rosé hem, en al gauw was haar houding weer koud, sophisticated, zoals ze had geleerd tijdens de vele lessen die ze in etiquette had gevolgd. “Ik ben niet gefrustreerd” zei ze met een zuinig glimlachje en liet haar hand over het perkament glijden “Ik snap gewoon deze opdrachten niet zo goed.” Haar lichaam voelde stijf aan en de behoefte om te ontspannen, om de boel gewoon de boel te laten, was groter dan ooit. “Je wilt echt niet weten wat ik nu denk” zei ze met, ditmaal een gemeende, grijns. “Snap jij hier iets van?” zei ze, doelend op het huiswerk dat voor haar lag.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] di nov 29, 2016 12:13 am

The bottom is not the lowest we get
Hij keek naar de letters die in inkt op het perkament geschreven waren. Zijn ogen gleden eroverheen, maar of er ook echt iets binnenkwam? Nee, dat zeker niet. Het ging maar om het idee dat het leek alsof hij daadwerkelijk bezig was met iets nuttigs. Gunner keek weer opzij naar Rosé toen ze zijn woorden herhaalde. Eigenlijk kende hij haar totaal niet. Zoverre hij haar kende was door de verhalen die hij over haar had gehoord van andere. Volgens vele was ze aardig koud, dus hij was benieuwd wat hij uit haar kon krijgen. Ook had hij gehoord dat ze van Franse afkomst was, wat ergens we te horen was aan haar accent. Net als hem geen Engels als moedertaal dus. Ze vervolgde haar herhaling met dat hij had fout had, en ze dus helemaal niet gefrustreerd was. Verward trok de Duitser zijn wenkbrauwen op en leunde vervolgens wat achterover in zijn stoel terwijl hij haar aankeek met zijn blauwe ogen. Ze had er anders behoorlijk gefrustreerd uitgezien. Te trots om toe te geven misschien? Toen hij een keer op vakantie was geweest in Frankrijk waren ze ook te koppig om Engels te praten. Het enige wat eruit kwam was Franse Scheiße terwijl hij vrij zeker was dat ze wel een woordje Engels konden. De trots zat er in ieder geval wel in bij die Fransen. Een grijns speelde met zijn lippen toen ze haar woorden vervolgde. "Gefrustreerd omdat je de opdrachten niet snap dus?" concludeerde hij en ging weer voorover zitten om op zijn ellebogen te gaan leunen. Verbijsterd keek hij haar aan toen ze vroeg of hij het snapte. Hij uit alle personen aan wie ze het vragen kon. Een onschuldig lachje verliet zijn mond nadat ze dat gevraagd had. "Dat moet je niet aan mij vragen," grinnikte hij. "hell, ik heb dat hele boek überhaupt nog niet opengedaan dit jaar," gaf hij toe. Nee, hij was niet het persoon aan wie ze dit soort dingen moest vragen. Zijn blik veranderde van een I'm fucked expressie naar een nieuwsgierige toen ze opmerkte dat hij niet wilde weten wat ze dacht op het moment. Hij had geen idee of het duidelijk had moeten worden uit iets wat ze al gezegd had, maar als je zo een zin stateerde dan vroeg je er gewoon om dat hij ernaar zou vragen. "Waar denk je dan aan?" vroeg hij terwijl hij zijn blauwe ogen op de hare had gericht met een lichte grijns op zijn gelaat.


OOC;; postje op mn mobiek dus sorry voor eventuele typfouten en shit (a)



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] di nov 29, 2016 3:49 pm

Nukkig keek ze hem eventjes aan. “Ja oké, daar ben ik gefrustreerd om” mompelde Rosé zachtjes. Mooi, had hij toch z’n zin gekregen, ze had toegegeven dat ze gefrustreerd was geweest. Rosé zuchtte zachtjes. Toegeven dat ze ergens niet goed in was, was toch wel iets dat verder ging dan haar trots. Haar vader had altijd op haar ingehamerd: “Laat je zwaktes niet zien, gedraag je alsof je alles weet, dan zullen ze naar je opkijken en kunnen ze je ook niet naar beneden halen.” Op academisch gebied had Rosé ook altijd naar dit ideaal geleefd. Maar op dit moment kon het haar allemaal eventjes niet schelen. Ze was elk jaar over gegaan met allemaal Uitmuntends en Boven Verwachtingen, ze had bijna zeven jaar lang alleen maar in de vakanties ontspannen. Nu aan het einde van de rit mocht ze best wel eventjes relaxen. Ze grijnsde naar hem. “Je zou het boek echt eens open moeten doen…het is erg…verhelderend.” Ze rolde met haar ogen en schudde afkeurend haar hoofd. Nee, het was een vaag en vooral verschrikkelijk saai boek. Rosé had hem verteld dat hij niet wilde wat ze dacht, maar hij vroeg het terug. Ergens had Rosé dat verwacht, misschien had ze het ook deels gevraagd om te doen wat ze een paar jaren al had moeten doen? “Ik denk…” zei ze met een glimlach en schoof het perkament naar achteren, gevolgd door alle andere spullen “…fuck it. Ik vind het helemaal gescheten. Dan maar een keer een onvoldoende, daar ga ik vast niet dood van.” Rosé ging wat meer ontspannen zitten, kraakte eventjes haar nek en haar schouder en trok de knot boven op haar hoofd uit elkaar, zodat haar lange haren naar beneden vielen. “In ieder geval eventjes voor één dag.” Een klein glimlachje verscheen op haar gezicht, terwijl ze eventjes voor zich uitkeek. “Wij Fransen kunnen nog veel van jullie Duitsers leren” zei ze toen en trok haar wenkbrauwen omhoog “Wij claimen altijd alles heel erg relaxed en ontspannen te doen, maar dat is echt niet zo. Daar kunnen wij nog een steekje bij jullie van opsteken.” Ze glimlachte oprecht naar hem en draaide wat meer naar hem toe, terwijl ze haar elleboog op de rand van de stoel liet rusten, en haar hand op haar hoofd. Normaal zat ze nooit zo, dat was niet toegestaan volgens de etiquette, maar ook dat kon haar op dit moment even gestolen worden. “Wat doe jij om te ontspannen?” vroeg ze nieuwsgierig.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] di nov 29, 2016 10:20 pm

The bottom is not the lowest we get
Ze toverde een brede zelfvoldane glimlach op zijn gezicht toen ze toegaf dat ze tóch gefrustreerd was, en inderdaad om de opgaven die ze aan het maken was. Hij had het eigenlijk niet verwacht dat ze toe zou geven aangezien hij had verwacht dat ze te trots zou zijn daarvoor. Misschien klopten die stereotypes dan toch niet? Hijzelf liep nou ook niet de hele dag door in leren broeken, at elke dag curryworst met zuur brood of dronk bier 24/7. Hij grinnikte toen ze vol sarcasme der mening uitte over het boek, en dat hij het daarom ook maar eens open zou moeten slaan. Geamuseerd keek hij naar het boek dat voor haar lag. Gewoon het zien van die langdradige rekensommen maakte hem al niet goed. Hij zou echt ergens motivatie vandaan moeten halen, zou hij dit jaar willen slagen. Maar goed, het was nog maar het begin van het jaar dus tijd zat. Right? “Aan je stem te horen kan ik hem beter het gehele jaar dichthouden,” merkte hij op met een diepe zucht. Was het maar zo’n feest. Opeens schoof ze alles naar achter, overduidelijk helemaal klaar met de rekensommen terwijl ze zei dat een keer een onvoldoende vast niet zou uitmaken. Hij grinnikte toen ze opmerkte dat ze er vast niet dood aan zou gaan. Hoewel, als de professors altijd zo doodleuk de cijfers gingen opnoemen in de klas, of je nou een goed of slecht cijfer had, had zei altijd cijfers gehad waarbij de klas eventjes stilviel. “Je gaat dus niet voor buitengewone cijfers dit jaar?” concludeerde hij uiteindelijk voordat ze begon over hoe Fransen wel eens een steekje konden opsteken van Duitsers. ”Ik ben misschien net iets té relaxt met mijn schoolwerk hoor,” gaf hij toe. Ze moest nou niet precies zijn houding aannemen richting haar school. Straks kreeg ze nog een hartverzakking als ze dan vervolgens oog in oog kwam met de resultaten aan het einde van de periode. Tenzij ze echt zo’n slimmerik was die maar een keer de stof hoefde door te nemen en dan al een buitengewoon resultaat zou hebben. Hijzelf was er in ieder geval geen van, helaas. Een bedenkelijk geluidje verliet z’n mond toen ze vroeg wat hij zoal deed om te ontspannen. Hel, verwachtte ze nu oprecht dat er iets spectaculairs iets zijn mond zou komen? “Eh, ja, eerlijk?” begon hij terwijl hij haar aankeek met zijn blauwe ogen. “Ik ga geregeld naar the Great Lake, zoek daar een rustig plekje op en smoke daar een jointje of iets dergelijks,” zei hij dan maar. Ze kwam bij hem totaal niet over als iemand die zulke slechte gewoontes tolereerde, naar zijn gevoel moest bij haar alles perfect. Maar dit beeld heeft hij altijd van haar gekregen door der uitstekende cijfers en der Franse afkomst. Dus het zou hem niet verrassen als ze er niet zo erg tegen was als hij dacht dat ze zou zijn. “Daarnaast heb ik geen roommates, dus mijn dorm is ook wel lekker rustig,” vervolgde hij. Gunner was namelijk al de tel kwijtgeraakt hoe vaak hij wel niet even snel in slaap was gevallen op zijn bed, zonder enig ander persoon dat hem voor de grap zou pranken in zijn slaap. “Ik loop ook elke ochtend hard, dat zet je gedachtes ook even aan de kant,” somde hij op en keek omhoog terwijl hij die nadacht alsof hij naar de lucht keek naar nog een antwoord. Nee, volgens mij was dat het wel een beetje.



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] di nov 29, 2016 10:37 pm

Rosé knikte bevestigend. Nee, het boek van Voorspellend Rekenen was niet echt een interessant boek. Het was ook geen interessant vak. Rosé rolde met haar ogen. “Ik snap echt niet dat ik Voorspellend Rekenen heb gekozen. Ik snap het niet, en heb het voor de rest ook niet nodig voor mijn vervolgopleiding.” Een klein glimlachje vormde zich rond haar lippen. “Ik wil de magische advocatuur in” verduidelijkte ze voor hem. Ze wuifde zijn excuses dat hij te makkelijk met zijn schoolwerk omging weg en schudde met haar hoofd. “Misschien wel, dat weet ik niet, maar je zit nu wel in het zevende jaar! Serieus, ik ben opgevoed met het idee: haal hoge cijfers, doe goed je best, houd je mond in de les.” Afkeurend schudde ze haar hoofd. “Ik zou best willen hoor, dat ik wat meer was als jij. Het is dat mijn opvoeding altijd zo is geweest, dat ik er nu aan gewend ben, maar naar mate ik ouder word, merk ik dat het ook anders kan. En ja….handig dat dit nu net in het laatste jaar ontstaat.” Rosé lachte. Heel erg zeldzaam, want ze lachte eigenlijk alleen als ze er niemand anders was, of bij haar familieleden. Haar lach was ondanks dat alles toch wel best vrolijk en pretoogjes ontstonden in haar ogen. Normaal gesproken was haar gezicht best strak, stond het op emotieloos, maar zodra ze de keuze had gemaakt om zich nu eventjes te ontspannen, leek het ook makkelijker te zijn om haar emotieloze houding te laten varen. Gunner moest niet denken dat ze dit nu naar iedereen ging doen hoor, dit was echt eventjes alleen voor dit moment. Nieuwsgierig had ze gevraagd wat hij allemaal in zijn vrije tijd deed, en toen hij vertelde dat hij af en toe een joint smokete, werden haar ogen eventjes groot. Wauw, deed hij dat echt? Dat had Rosé nou nog nooit gedaan. Natuurlijk ging ze wel uit, maar dan dronk ze één drankje, en dat was het. Maar nog nooit had ze iets met drugs gedaan. Haar ogen schitterden, haar interesse was gewekt. “Lekker hè, een eigen kamer” zei ze met een grijns “Ik vind het ook heerlijk. Voorlopig hoeven ze mij nog eventjes geen kamergenootje te geven.” Ze knikte toen hij vertelde dat hij ook hardliep. “Ik ben je nog nooit tegengekomen tijdens het hardlopen” zei ze met een grijns “Klopt inderdaad, dan kan je echt gewoon eventjes helemaal je gedachtes laten ontsnappen en je gewoon concentreren op het jezelf uitputten. Heerlijk. We zouden eens samen moeten gaan.” Dat was er sneller uit dan ze had verwacht, en ze stond behoorlijk van zichzelf te kijken. Wat? Vrijwillig menselijk contact? Nou ja, misschien had Gunner daar wel helemaal geen behoefte aan. Om het onderwerp snel te veranderen, boog ze wat naar voren. “Maar die joint hè…” Rosé keek eventjes of niemand keek en keek hem samenzweerderig aan “Hoe werkt dat dan? Ben je nog nooit gepakt? En hoe kom je er aan?” Ze wist dat er wel mensen waren die er aan konden komen, maar…hoe deden ze dat? “Zou dat ook wat voor mij zijn denk je?”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] di nov 29, 2016 11:55 pm

The bottom is not the lowest we get
 Instemmend knikte hij toen ze zei dat dat vak veel te moeilijk was. Hij snapte überhaupt niet waarom alles zo ingewikkeld moest al op hun leeftijd. Ze konden toch beter er dieper op in gaan als je iets had gekozen was je echt als baan wilde gaan doen? Geïnteresseerd keek hij haar aan toen ze vertelde was ze later wilde gaan doen. "Hmm, ik heb zelf werkelijk waar nog geen idee wat ik wil gaan doen," verklaarde hij en zuchtte. "Misschien ga ik er hierna wel gewoon een jaartje tussenuit you know? Even weg van al dat geleer en gestress de hele tijd," vervolgde hij want dat klonk hem niet eens zo slecht in de oren. Hij luisterde naar hoe ze der hele hart luchtte over der opvoeding etc. Zelf begon hij maar niet over hoe hijzelf was opgevoed, als je het überhaupt een opvoeding kon noemen. Nee, zijn thuissituatie was toentertijd niet bepaald optimaal. Nu nog steeds niet, maar het is in ieder geval wel iets verbeterd. Of het kwam gewoon door het feit dat hij niet meer thuis woonde en het dus zo overkwam. Even zuchtte hij diep bij die gedachtes om vervolgens te glimlachen toen hij hoorde hoe ze bij het laatste zinnetje van der lachte. Dat was ook de eerste keer dat hij dat had gehoord, of überhaupt emotie op der gezicht had gespot. "Dus je hebt nooit echt lol gemaakt in de tijd dat je op hogwarts heb gezeten?" vroeg hij verbijsterd en knikte instemmend toen ze begon over dat het heerlijk was om zo'n kamer voor jezelf helemaal alleen te hebben. Dat was het zeker, je kon doen en laten wat je wilde en als je je echt eenzaam voelde kon desnoods altijd iemand uitnodigen of gewoon naar de common rooms gaan.  Geamuseerd grinnikte hoe toen der ogen groot werden nadat hij over zijn slechte gewoonte had verteld en haalde zijn schouders op toen ze opmerkte dat ze hem nog nooit tegen was gekomen tijdens het hardlopen. "Ik loop altijd langs the Great Lake hard, loop je daar ook of ergens anders?" vroeg hij, misschien dat ze elkaar daarom nooit tegen waren gekomen. Toen ze vroeg of ie eens samen met der wilde hardlopen merkte hij op dat ze zichzelf ook verbaasd had met die vraag. Hij grinnikte geamuseerd, "ja sure, waarom niet?" stemde hij in, was misschien ook wel leuk iemand erbij te hebben. Daar kreeg je immers meer motivatie van. Verward keek ie der aan toen ze ineens zo sneaky naar hem toeboog. Damn, zou ze zo snel gaan? "Maar die joint eh" begon ze waardoor hij zichzelf mentaal voor z'n kop sloeg. Wat een sukkel was hij ook. Een hele reeks vragen kwam vervolgens uit der mond waardoor hij der geamuseerd aankeek. "Nog nooit gepakt nee, maar ik heb het van een dealer uit Duitsland," verklaarde hij en keek der aan toen ze vroeg of het ook wat voor haar zou zijn. "Nou, ligt eraan hoe je er op reageert" gaf hij toe. Sommige mensen reageerde er nou eenmaal heftiger op dan andere, of vonden het gewoonweg niet een fijn gevoel. "Heb je nog nooit zoiets uitgeprobeerd dan? Like ontdekken wat alles is enzo?" vroeg hij aan der. Als dat echt zo was dan hadden der ouders der inderdaad misschien iets té goed opgevoed, gewoon gebrainwasht leek het wel. Of Gunner had gewoon ineens een slechte invloed op der.



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] wo nov 30, 2016 3:06 pm

Rosé schudde haar hoofd. Nee, ze had de afgelopen jaar niet echt lol beleefd op Hogwarts. Het was meer als een verplichting voor haar om er naar toe te gaan, puur omdat Beauxbatons nu geen optie was. “Nee…” zei Rosé zachtjes en lichtte eventjes een sluier van haar harde kant op “Ik heb geen vrienden, mij is altijd geleerd dat vrienden je alleen maar pijn doen en je vertrouwen kunnen schenden. Maar ik heb mijn familie, die komt me soms opzoeken.” Ze keek hem met een glimlachje aan. Natuurlijk miste ze haar familie, natuurlijk wilde ze vrienden, maar wat moest ze dan? Haar hele leven was gebaseerd op de waarde waarop haar familie haar had behandeld, en door de dingen die haar ouders hadden gedaan. Ze wist dat haar ouders van haar hadden gehouden, maar ze hadden het simpelweg te druk met hun eigen werk. Dat zij hier in Engeland was alleen maar makkelijk voor hen, omdat ze dan geen oppas hoefden te betalen. Het deed pijn, maar dat zou Rosé nooit toegeven. “Maar hé, ik heb mezelf.” Toen hij zei dat het leuk leek met haar te hardlopen, glimlachte ze. Dat zou dan de eerste keer dat ze ander menselijk contact dan zichzelf zou hebben op deze school, wat ongedwongen was. Ergens wilde Rosé haar woorden terugnemen, puur omdat ze niet gewend was contact met anderen te hebben, maar aan de andere kant: wilde zij niet ontspannen, wilde zij niet gewoon contact hebben? Ze moest het maar gewoon eens doen. “Lijkt me een goed plan, ik ga wel altijd vroeg, dus hopelijk kan je wel je bed uitrollen dan.” Ze trok plagend haar wenkbrauwen op en neer. Het gesprek nam een andere wending, het ging over producten die zij nog nooit had gebruikt. Waarvan ze wist dat de schoolleiding het niet zou accepteren als dat was gebeurd. Ze keek of Annabel de bibliothecaresse in de buurt liep. Ze wist dat de vrouw zelf ook niet heilig was, maar om het nou expres op te zoeken, was nou ook niet echt bepaald een fijne situatie. Gunner had het van een Duitse dealer en Rosé knikte, dat klonk logisch. “Nou, nee…ik ga wel uit, en dan drink ik soms wel wat, en thuis mag ik wel wijn drinken, maar daar blijft het bij.” Rosé keek nog een keer om zich heen en boog zich wat verder naar hem toe. “Stel hè, Gunner…stel dat ik dat wil proberen…” Ze slikte, en keek hem recht aan, om hem te laten zien dat ze serieus was “…kan jij mij daar dan aan helpen?”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] wo nov 30, 2016 7:50 pm

The bottom is not the lowest we get
Hij keek haar aan terwijl ze antwoordde op zijn vraag of ze de afgelopen jaren op Hogwarts dan niet iets spannends, leuks had gedaan. Een verbaasde expressie verscheen op zijn gelaat toen ze zei dat ze geen vrienden had om überhaupt iets mee te doen, iets wat hij niet had verwacht. Als hij er nu over nadacht had hij der inderdaad nooit echt met een vast persoon zien lopen of iets dergelijks, zover hij der zag dan. Het zou ook kunnen dat hij er gewoon niet goed op gelet had. Je zag immers zoveel mensen op een dag, ook buiten je eigen house en jaar. Een zwak glimlachje verscheen op zijn gezicht toen ze begon over der familie. “Ben je close met je familieleden?” vroeg hij. Hij zou het wel snappen als ze dat was, zover hij had opgevat op de manier dat ze was opgevoed. “Heb je er ook nooit echt behoefte eraan gehad om vrienden te hebben?” vroeg hij aan der om der weer aan te kijken. “Bijvoorbeeld om gewoon gekke dingen te doen waar je ouders niet van af mogen weten? Ik zou bijvoorbeeld echt niet met mijn broertjes samen moeten gaan blowen want dan verraden ze me zo aan m’n ouders,” legde hij uit. Ja, als hij dat ooit gedaan zou hebben dan had hij nog meer klappen gekregen omdat ze hem zouden hebben verraden. Nadat Gunner had ingestemd om samen met haar te gaan hardlopen meende hij voor even een twijfelachtige blik op te merken. Hij besloot het maar gewoon te negeren, misschien was het gewoon hoe ze soms keek en trok hij gewoon weer te snel conclusies. Een grinnik ontsnapte zijn mond toen ze begon over dat ze altijd vroeg ging hardlopen, dus dat hij wel vroeg zijn nest uit moest komen. Normaliteit ging hij ook aardig vroeg nog even een rondje hardlopen, nog voordat de eerste lessen begonnen. Alhoewel bleef hij in het weekend zeker een paar uurtjes langer liggen voordat hij uiteindelijk zou opstaan. “Hmm, wat vat jij op als vroeg?” vroeg hij toen plagerig terug met een grijns toen hij zag dat ze met der wenkbrauwen wiebelde. Als ze iets ging zeggen van vijf uur in de ochtend buiten staan dan zou hij toch echt even twee keer na moeten denken voordat hij akkoord ging. Geamuseerd keek hij toe hoe ze nogmaals om zich heen keek m te kijken of er echt niemand aan het meeluisteren was, alsof ze een grote drugsdeal in het midden van een publieke plaats aan het bespreken waren. De slytherin keek haar recht terug in der ogen aan toen ze zo geheimzinnig aan hem vroeg of hij wat voor der zou kunnen regelen, stel dat ze het wilde proberen. Dus nu ging ze ineens rebels gedrag vertonen tegenover de manier waar ze mee opgevoed was? Interesting. “Nou, ik kan zeker wat voor je regelen. Ik zou je nu zelfs mee kunnen nemen naar mijn kamer en je daar wat van m'n stash geven,” begon hij en zette een plagerige blik op. “De vraag is, wat krijg ik ervoor terug?” vervolgde hij op een uitdagende toon, benieuwd naar hoe ze het zou opvatten en wat ze zou antwoorden.



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] wo nov 30, 2016 9:01 pm

Rosé haalde haar schouders op toen Gunner vroeg of ze close was met haar familie. “Close…ja, weet je, ik heb niemand anders. Ik ben niet erg close met ze, want hun zitten in Frankrijk en ik zit hier, maar als ik bij ze ben, is het wel goed. Alleen mijn ouders malen heel erg door over etiquette, en netjes zijn.” Door haar emotieloze blik leek het alsof het haar allemaal niet zo veel deed. Ergens wilde ze die gevoelens niet toelaten, maar natuurlijk stak het haar. Wie zou het niet steken? Ze lachte om het verhaal van zijn broertjes. “Ja, maar weet je, dat zou je natuurlijk kunnen opvatten als klikken, maar misschien is het omdat je broertjes erg veel om je geven en je willen beschermen.” Ze knikte bevestigend, haar eigen wijsheid kracht gevend. “Al snap ik dondersgoed wat je bedoeld hoor.” Ze glimlachte en schudde haar hoofd. “Het klinkt misschien of dat ik heel saai ben, maar wij wonen in een heel groot huis in Parijs en wij hebben dus ook een grote keuken. En toen ik een jaar of veertien was ging ik altijd stiekem van de taarten proeven die er stonden en mijn zusjes verraadden me toen altijd.” Hardop lachte ze en keek ze Gunner aan. “Vanuit jou opzicht is dat vast helemaal niets, maar zo deed ik dan “rebeliseren” tegen mijn ouders.” Bij dat woord gebruikte ze haar vingers als aanhalingstekens. Natuurlijk was het niet rebeliseren, het was gewoon wat kinderen deden. Maar ach. Bij zijn opmerking over het hardlopen trok ze een serieuze blik. “Nou, ik weet niet, maar ik sta gewoon dan om half 5 op.” Strak keek ze hem aan, maar haar glimlach brak door de serieuze blik heen. “Nee hoor, uurtje of zeven ofzo, half acht. Ik ben niet zo’n uitslaper, maar dat is zelfs voor mij te vroeg.” Toch was haar glimlach gauw verdwenen zodra ze over de joint waren begonnen. Door haar mogelijkheid om haar emoties uit te zetten, liet ze niet zien dat zijn opmerking haar eventjes uit balans bracht. Want ze kon het op zoveel verschillende manieren opvatten. Wilde hij geld, wilde hij dat zij zijn huiswerk maakte, wilde hij…haar? Daar moest Rosé eventjes bij slikken. Als ze uitging met Laila en Alison, niet echt vriendinnen van haar maar toch weer wel een beetje, had ze heus wel met een jongen gezoend, maar verder dan dat…maar misschien bedoelde hij dat wel helemaal niet. Met de koele blik die haar sierde keek ze Gunner aan. “Ik had het kunnen weten” en een zuinig glimlachje stond op haar lippen “een deal maken met een Slytherin is altijd: voor wat, hoort wat.” Rosé kwam wat naar voren en keek hem indringend aan, achterin haar koele ogen waren pretlichtjes te ontdekken. Ze prikte in de borst van Gunner en trok haar wenkbrauwen uitdagend omhoog. “Wat zóú je er voor terug willen hebben, laten we de vraag eens omdraaien.” Ze leunde weer achterover en keek hem verwachtingsvol aan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] wo nov 30, 2016 11:53 pm

The bottom is not the lowest we get
Hij keek zo nu en dan wat afwezig naar het transfiguration boek wat voor zich lag. Niet dat hij er ook daadwerkelijk in las, soms moest je gewoon even het oogcontact verbreken omdat het anders gewoon ongemakkelijk werd voor allebei. Begrijpelijk knikte hij toen ze vertelde over hoe ze nou niet echt 'close' was met der ouders maar dat ze simpelweg niet écht iemand anders had. Aan haar blik was er nou ook niet bepaald af te lezen hoe ze zich er nou over voelde. Gunner probeerde het wel maar veel kenmerkbare uitdrukking kon hij niet vinden. Misschien was ze gewoon zo, dat ze niet duidelijk emoties op der gezicht had, of juist dat ze het probeerde te verbergen. Hij haalde zijn schouders op toen ze een reden gaf van waarom ze hem zouden verklikken. "Tjah, als je het zo bekijkt," gaf hij toe. Hij wist natuurlijk ook wel dat het niet het beste was voor lichaam, maar alsnog was het een controversieel onderwerp over of de effecten ervan een positief of negatief effect hadden op je lichaam. Natuurlijk vervuilde je wel je longen ermee, dat was nou eenmaal een feit. Geamuseerd lachte hij toen ze begon te vertellen over der rebelse taartenverhaal. "Waarschijnlijk smaakten die taarten hemels, dus dat rebelse gedrag kan ik geen ongelijk geven," grinnikte hij geamuseerd. Hij had dan wel jeugddiabetes dus van veel van die zoetige lekkernijen heeft hij nooit volop mee kunnen genieten. Natuurlijk at hij zo nu en dan wel iets lekkers, maar een hele taart stelen en naar binnen werken zou het waarschijnlijk nooit echt voor hem worden. Zijn gezicht vertrok lichtelijk toen ze zei dat ze om half vijf al ging hardlopen. In zijn gedachtes verklaarde hij der echt voor gek, wat ook duidelijk aan hem te zien was, maar een opgeluchte zucht verliet zijn longen toen ze meldde dat ze hem voor de gek hield. Thank God. "Wilde bijna vragen of het allemaal wel goed met je ging daarboven," grinnikte hij. "Maar rond 7/half 8 overleef ik nog wel gelukkig. Dus we hebben een deal?" bevestigde hij met een licht vragende toon terwijl hij weer oogcontact maakte. De glimlach die ze op der gezicht had gehad verdween als snel toen ze naar het andere onderwerp overgingen. Gunner daarentegen vond het wel amuserend dat ze zo gestrest overkwam omdat ze niet wilde dat de bibliotheeksecretaresse hun zou horen, of wie dan ook. Nadat hij had gevraagd wat hij ervoor terug zou krijgen was het even stil. Haar koele emotieloze blik veranderde echt voor geen milliseconde, dus veel kon hij daaruit niet aflezen. Een geamuseerde grijns speelde echter met zijn lippen om het feit dat ze er sowieso even over na moest denken. Hij grinnikte geamuseerd toen ze zei dat ze zo'n vraag wel had kunnen verwachten van een slytherin. Eigenlijk hoefde hij er niet per se iets voor terug. Een jointje minder kon hij mee leven, als ze maar niet heel zijn stash zou claimen zou hij het niet zo erg vinden. Hij keek der aan toen ze nog dichterbij kwam en hem op zijn borst prikte met de vraag wat hijzelf er graag voor zou willen hebben. Hmm, ze wilde het spelletje dus zo spelen. Hij keek der even nadenkend aan, benieuwd naar hoe hij het best hierop zou kunnen antwoorden. "Wat is jouw limiet?" begon hij "Waarbij zou je echt zeggen, no way Gunner, zoek het uit?" grinnikte hij geamuseerd. "Ik had namelijk nog niet echt iets..specifieks in mijn gedachtes" vervolgde hij en keek toe hoe ze achteroverleunde in der stoel. Zelf bleef hij voorovergebogen zitten terwijl hij leunde op zijn ellebogen en der recht net zijn blauwe ogen aankeek.



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] do dec 01, 2016 12:35 am

Rosé keurde het niet af dat Gunner drugs gebruikte. Dat moest hij natuurlijk helemaal zelf weten. Het zou slechts een verklaring kunnen zijn waarom zijn broertjes het aan zijn ouders zouden vertellen. Rosé grinnikte. De taarten waren inderdaad heerlijk geweest, koken in het huis van haar ouders konden ze wel. Ware het niet dat haar ouders dat niet deden. Maar ach, het ging om het idee. “Wat denk jij dan” lachte Rosé “Nee hoor, zo vroeg op staan is voor hele fanatieke mensen. Ik doe het gewoon om dit een beetje in shape te houden, zodat ik niet teveel aankom met al dat lekkere eten hier.” Rosé liet haar handen eventjes over haar heupen gaan, waar haar vet altijd naar toe wilde gaan. Ze haalde haar schouders op en klapte op tafel. “Deal, wij gaan een keer hardlopen. En niet huilen als ik je versla, hè?” Ze grinnikte hardop. Dit was meer ontspannen dan ze ooit was geweest op Hogwarts. Het was…gezellig. Maar ze mocht niet vergeten dat hij een Slytherin was, en dat hij iets van haar nodig had, bleek uit het feit dat hij niks van zijn secret stache zou weggeven als zij er niet iets voor in zou teruggeven. “Mijn limiet?” Rosé dacht eventjes na en beet op haar onderlip. Een uitdagend, ondeugend glimlachje ontstond rond haar lippen, terwijl ze Gunner in zijn blauwe kijkers aankeek. Ergens vroeg Rosé zich af of hij haar wilde uittesten, nu ze een tipje van haar eigen sluier had opgelicht. Hij mocht zich wel fucking speciaal voelen, want hij was de eerste die verder mocht kijken dan de koele blik in haar ogen en haar mond die standaard in een strakke streep stond. “Weet je, Gunner Jäger…” Rosé leunde naar voren, zette haar ellebogen op tafel en liet haar hoofd in haar handen rusten. Haar gezicht was niet veel van het zijne vandaan, een uitdagend lachje speelde rond haar lippen. “Misschien moeten we dat uitzoeken als we bezig zijn? Misschien denk je dan wel aan iets.” Rosé stond achter haar beslissing. Als hij iets deed wat zij niet wilde, dan vertelde ze hem dat gewoon.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 149
IC posts : 80

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 18
Partner: You got two black eyes from loving too hard

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] do dec 01, 2016 6:15 pm

The bottom is not the lowest we get
Gunner grinnikte geamuseerd toen ze zei dat zo vroeg opstaan om te gaan hardlopen alleen voor fanatieke mensen bestemd was. Hij vond het van zichzelf al fanatiek genoeg dat hij elke ochtend voordat de eerste lessen begonnen een rondje ging hardlopen. Je moest jezelf namelijk wel forceren om je bed uit te komen als je zo slaperig was en het nog best wel donker was. Het was in ieder geval niet zijn favoriete ding om al op te staan terwijl het buiten nog donker was, al helemaal niet met de kou die er nu aan zat te komen. Hij maakte een geamuseerd geluidje toen ze begon over al het lekkere eten dat hier was. “Het is zeker lekker inderdaad,” stemde hij in, “Heb jij je opgegeven voor die kooklessen van die nieuwe leraar? Ik heb je in ieder geval niet gezien tijdens de eerste les,” vervolgde hij. Niet dat hij ineens een top chef was geworden door die kooklessen van Mr. Ramsay, maar het was in ieder geval een stuk leuker dan een hele reeks rekensommen maken. Daarnaast was de frustratie van de leraar om hoe iedereen het verkloot op een paar enkele naar ook ongelooflijk amuserend. Ja, die leraar ging nog een zwaar jaar tegemoet als het elke dag zo zou gaan in zijn lessen. Zijn ogen schoten naar haar hand nadat ze die op tafel had geslagen en grinnikte geamuseerd toen ze zei dat hij niet moest gaan huilen als ze hem zou verslaan. “Oh jah? Ga je mij verslaan?” zei hij uitdagend. “Moet je toch wel echt je best doen want ik ben toch wel iets langer dan jij,” grinnikte hij. “Wat betekent dat je toch echt meer stapjes moet zetten dan ik zei hij geamuseerd met een speelse twinkeling in zijn ogen terwijl hij der een zacht speels duwtje tegen der schouder gaf. Het scheelde echter niet bizar veel, maar een centimeter of tien ik heb het opgezocht hehe. Hij had in ieder geval iets om der mee uit te dagen. Ze herhaalde zijn woorden nadat hij had gevraagd wat haar limiet was. Hij keek even naar haar lippen toen ze op der onderlip beet terwijl ze aan het nadenken was. Hij zag hoe er een ondeugende glimlach haar lippen sierde waardoor hij haar weer aankeek in der ogen terwijl ze zijn naam uitsprak. Als antwoord trok hij vragend een wenkbrauw uitdagend op  en zag hoe ze weer naar hem toe leunde. Hun gezichten inmiddels zo dichtbij elkaar dat hij haar warme adem kon voelen op de huid van zijn gezicht. Hij grinnikte toen ze dat voorstelde, misschien kwam hij inderdaad nog wel op een geniaal idee als ze bezig waren. Je wist immers maar nooit wat je kon bedenken als je onder invloed was van iets. “Sure thing,” stemde hij in. “Misschien bedenk ik nog wel iets.. geniaals als ik eenmaal wat op heb” grinnikte hij. “Maar, zeker dat je het durft? Niet bang dat je gesnapt wordt of iets dergelijks?” probeerde hij der weer een beetje uit te dagen terwijl hij der met een grijns aankeek. Ondertussen haalde hij zijn hand door zijn haar omdat er een klein plukje was ontsnapt aan zijn gel. “Wiet date,” voegde hij er nog aan toe. Het gewoon niet kunnen laten om die opmerking te maken.



x:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 94
IC posts : 50

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: I've just been to numb to understand, I'm just a victim of the weapon in my hand

BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner] do dec 01, 2016 11:13 pm

Gunner vroeg haar of ze haar had opgegeven voor de kooklessen, en Rosé schudde haar hoofd. “Nee, maar ik had gehoord dat je met Laila aan het samenwerken was?” grinnikte ze en schudde haar hoofd “Ze zei dat je haar zo had laten schrikken.” Ze had niet zo heel erg veel contact met haar afdelingsgenoten, los van Alison en Laila, daar ging ze wel eens mee uit. Sinds het hele drama met Alison waren ze niet meer uitgeweest, dus voorlopig zat ze eventjes zonder menselijk contact, en dat was prima voor Rosé. Nu had de kans zich voorgedaan dat ze met Gunner iets kon gaan doen, en dat vond ze ook wel leuk. Uitdagend had ze hem aangekeken, toen hij over “zijn deel” van haar avontuurtje zou beginnen. “Precies, je lijkt me een slimme jongen. Je komt vast wel op iets waar we het beiden over eens kunnen worden.” Een opmerking die hij ook op allerlei manieren zou kunnen opvatten. Ze vond het leuk om Gunner een beetje te teasen, hij deed het duidelijk ook bij haar, en het was grappig. Het zorgde ervoor dat ze uitkeek naar hun “wiet date”, om die opmerking had ze hard gelachen, een van de eerste keren dat ze dat deed op deze school. “Jazeker een wietdate” zei ze lachend en schudde haar hoofd. Vervolgens keek ze hem weer indringend aan met haar blauwe kijkers, die pretlichtjes hadden gekregen. “En wanneer gaat deze wietdate plaatsvinden? ‘Cause I’m not scared.”
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud









BerichtOnderwerp: Re: Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner]

Terug naar boven Go down
Baby, let's get high, John Wayne [+ Gunner]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
Soortgelijke onderwerpen
-
» [RPG] Hogwarts High
» Monica High School [RPG]
» I want to get high, and touch the sky!
» [RPG] Camelot High
» Burn, baby burn [open]

Permissies van dit forum:Je mag reacties plaatsen in dit subforum
 :: In game :: Hogwarts :: library-
Nieuw onderwerp plaatsenReagerenGa naar: