IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
important
topics & links
Head
boys & girls

Chloe
Gryffindor
Fred
Gryffindor
Alison
Slytherin
Leo
Slytherin
Camilla
Ravenclaw
Cid
Ravenclaw
Olivia
Hufflepuff
Nathan
Hufflepuff
house
points
30 points
0 points
-10 points
50 points
Credits
& Sister sites


Wil je buttons ruilen? Stuur dan een PM met jou button en de link van je forum naar Nyx. Jou button zal tussen onze buttons komen te staan met een link naar jou site. In ruil hiervoor verwachten wij ook dat onze button op jou site komt te staan.
---------------
Expecto Patronum staat onder leiding van het team, de layout is gemaakt door Nyx Xiaoyu. Harry Potter zelf behoort toe aan J.K Rowling. Karakters en dergelijke dienen niet zonder toestemming gebruikt te worden. Alle afbeeldingen die gebruikt zijn op dit forum behoren toe aan hun rechtmatige eigenaren. De punten tellers komen van Savage Themes op tumblr.

Nieuw onderwerp plaatsenReageren Deel|

No bridges left to burn

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 615
IC posts : 178

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17 (17 sep) Virgo
Partner: We were moving mountains before we knew we could

BerichtOnderwerp: No bridges left to burn wo dec 21, 2016 11:46 pm

Note: Dit speelt zich af tijdens de break up, enkele dagen na de quidditch after party.


first name hot, and last name bitch
I got more personality than all your types
Walking down the street and I see a pretty fella
I said, "Hey can I be the Troy to your Gabriella?"



Al een dag lang had ze met dit plan in haar hoofd rondgelopen, maar onbewust had ze het toch uitgesteld. Nu was ze er klaar mee. Het gene dat haar constant deed herinneren aan de afgelopen gebeurtenis, de pijn en het verdriet wat dat met zich mee bracht moest gewoon weg. Ze moest niet in dit verdriet blijven hangen, maar zich op de toekomst focussen. Hoe kon je je nou op je toekomst focussen terwijl de naam van je ex geliefde in sierlijke letters op je onder arm vereeuwigd stond? Niet dus. Vandaar dit nachtelijke tripje naar de bibliotheek. Dit professioneel weg laten laseren zou veel te lang duren, en het geld groeide haar ook niet bepaald op de rug. No stress tho, in de bibliotheek zou vast wel ergens een oplossing te vinden zijn voor haar probleem.

Na een uur de boekenkasten te hebben doorgespit begon ze haar eerdere woorden terug te nemen. Oké, misschien was een spreuk vinden voor dit soort problemen toch niet zo makkelijk als ze had gedacht. Het liefst had ze het dan ook gewoon aan Annabel gevraagd, maar over dit plan kon ze haar niet vertellen. Die zou haar waarschijnlijk adviseren het gewoon door een professional te laten doen, en daar had ze geen geduld voor. Nee, het moest en zou nu gebeuren, iets waar Nyx wel vaker last van had.

Zuchtend plofte ze neer op een van de stoelen in de bibliotheek, vergezeld door een grote stapel boeken naast haar op de tafel. Gefrustreerd tikte ze met haar toverstaf tegen het randje van de tafel. Enkele minuten lang zat ze daar op die manier, tot ze abrupt stopte met het getik. Ineens had ze een idee. Een stom, wanhopig en typisch Nyx idee dat helemaal nergens op sloeg, maar het was een idee. Snel hees ze zichzelf overeind zodat ze rechtop in de stoel zat. Ze moest het nu doen, anders zou ze er van terugkrabbelen. Ze kende zichzelf, hoe meer ze over iets nadacht hoe meer ze er tegenop ging zien. De quidditch captain haalde diep adem en hield haar toverstok in de aanslag, gericht op de arm met naam die ze niet meer wilde zien, lezen of horen. Nerveus zette ze haar tanden in haar onderlip, klaar om de volgende spreuk uit te spreken. "Incendio." Fluisterde ze zachtjes, maar meer dan een vonk kwam er niet uit haar staf. "Incendio!" Riep ze gefrustreerd zonder er verder nog over na te denken, en vrijwel meteen schoot er een vlam richting haar onderarm. Zodra ze de haast ondraaglijke hitte tegen haar arm voelde boorde haar tanden zich dieper in haar onderlip. Ze mocht niet schreeuwen, dan zou ze zeker worden betrapt op dit tijdstip. Haar hand had nog nooit zo erg getrild, maar ze moest haar staf zo stabiel mogelijk zien te houden. De pijn werd met de seconde erger, maar ze wilde niet stoppen voor ze er zeker van zou zijn dat de naam op het laatste beetje inkt na weg zou zijn. Na iets minder dan een halve minuut hield ze het niet meer uit. Haar staf viel op de grond en een pijnlijke krijs galmde door de lege bibliotheek. Snel sloeg ze haar hand tegen haar mond, en staarde met betraande ogen naar haar arm. Het was te donker om te zien hoeveel schade ze daadwerkelijk had aangericht, maar voor zover ze kon zien was de naam verdwenen. Hoeveel pijn haar arm nu ook deed, nu kon ze het tenminste afsluiten.

[+ ROMEO]


Walking gets too boring when you learn how to fly
ABOUTTHEMEbabe
"Cute, hero, reddende engel, jezus zelve, de volwassene in de relatie, mijn grote voorbeeld." - CATO 2K16

☆:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 402
IC posts : 187

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: bad idea

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn do dec 22, 2016 12:08 am



were both made from scars

we can’t change what we are



Slapeloze nachten, niks nieuws. Met Scratch op zijn hielen wandelde hij de common room uit. Oké, ’s nachts mochten ze dan wel niet buiten, maar hij had nicotine nodig. Rot verslaving eigenlijk. Maar helaas, hij was ook niet perfect. Verre van zelfs. De grote grijze kater besloot dat buiten toch iets te koud was en droop terug af naar binnen, terwijl hij rond de buitenmuur liep, onderweg naar zijn spot. De warmte van de keukens kwam via het rooster naar buiten, dus hij bevroor nog net niet. Drie peuken later was hij er echter ook wel weer done mee, dus ging hij weer richting de ‘warmte’ van het kasteel, al kon je het ook niet echt warm noemen op de gangen.

Ondertussen was hij ’t zo gewend om ’s nachts rond te sneaken, dat hij niet eens meer een lichtje nodig had om te weten waar hij liep. Het was stil, iets wat hij wel kon waarderen. Het gaf hem rust. Na een minuut of vijf werd die rust echter verstoord door een gil die hem rillingen bezorgde. Een of andere geest die ’t niet meer zag zitten, was zijn eerste gedachte. Maar een vreemd gevoel bekroop hem. Alsof er iets niet klopte. Hij volgde zijn gevoel en kwam bij de deur van de bibliotheek, die op een kiertje stond. Vreemd, normaal was die altijd gesloten.

Romeo liep de bibliotheek in, zijn wand in de aanslag. Er was iets niet oké en het stresste hem. De geur van verbrand vlees, dat was het. Hij kon het eerst niet thuisbrengen, maar uiteindelijk was het toch door gedrongen. Verward liep hij de bibliotheek in, de geur werd feller, indringender.. Tot hij een hoekje om draaide en daar, amper zichtbaar, iemand zag zitten. ”Lumos”, Fluisterde hij, zijn stem rauw door zijn droge keel. Nyx. De jongen versteef in zijn bewegingen, keek niet begrijpend naar de Quidditch captain, die haar arm omklemde alsof hij er af zou vallen. ”Wat? Huh?” Bracht hij uit, niet-begrijpend. Het scenario voor hem was zo verwarrend dat hij er geen grip op kon krijgen, dus hoopte hij dat de Slytherin het voor hem zou verklaren.




Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 615
IC posts : 178

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17 (17 sep) Virgo
Partner: We were moving mountains before we knew we could

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn vr dec 30, 2016 8:28 pm



first name hot, and last name bitch
I got more personality than all your types
Walking down the street and I see a pretty fella
I said, "Hey can I be the Troy to your Gabriella?"



In de hoop de pijn te verminderen had ze naar haar pijnlijke arm gegrepen, maar of dat nu de pijn verminderde of verergerde was haar niet helemaal duidelijk. Veel tijd om zich hier zorgen over te maken had ze echter niet. de voetstappen had ze niet eens aan horen komen, maar een plotseling fel licht en een verbaasd klinkende stem hadden haar aandacht getrokken. Voor haar stond een jongen die ze kende als Romeo. Hij was makkelijk te herkennen aan de vele tattoo's. Nyx wist niet wat ze moest zeggen, en een beetje paniekerig staarde ze hem aan, gepaard met het gestotter van een paar onverstaanbare woorden.
Al snel had ze door dat dit de situatie er niet beter op zou maken, dus nam ze een momentje om zichzelf bij elkaar te rapen en er maar het beste van te maken. Zuchtend wendde ze haar blik omhoog zodat ze hem aan kon kijken. "Ik wil je vragen om dit aan niemand te vertellen, maar-" Ze onderbrak haar zin om voorzichtig haar hand van de verbrandde plek op haar onderarm te halen. Zelf keek ze de andere kant op. Met het licht dat uit Romeo's staf scheen kon je de schade vast opmerken, en ze wist niet of ze dat wel aan kon zien.


Walking gets too boring when you learn how to fly
ABOUTTHEMEbabe
"Cute, hero, reddende engel, jezus zelve, de volwassene in de relatie, mijn grote voorbeeld." - CATO 2K16

☆:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 402
IC posts : 187

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: bad idea

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn za dec 31, 2016 4:38 pm



were both made from scars

we can’t change what we are



Nog steeds snapte hij niks van wat er hier gaande was, en de quidditch captain leek het hem ook niet te kunnen uitleggen. Ze keek hem geschrokken aan en stotterde toen een reeks woorden waar hij ook niks op uit kon opmaken. Dat ze pijn had, zag hij ook wel, maar hij snapte niet waarom. Hij snapte niet hoe. Er was verder niemand anders hier, dus wie had haar dan pijn gedaan? Na een moment stilte zei ze eindelijk iets wat hij wel kon verstaan. "Ik wil je vragen om dit aan niemand te vertellen, maar-" Ze ging niet verder, haalde in plaats daarvan haar hand weg. Romeo richtte zijn blik op de brandplek op haar arm. Het zag er niet goed uit, echt niet goed.

Een frons verscheen op zijn gezicht en meteen klikte er een knopje om. Hij was heel wat gewend, wonden bij zichzelf, Dash die zichzelf of iemand anders had gesneden, wat dan ook. Hier kon hij wel iets aan doen. ”Blijf hier zitten”, Beval hij, op een toon die gehoorzaamheid verwachtte. Vervolgens liep hij de bibliotheek terug uit, richting de toiletten, om daar een handdoek van het rek te pakken. Hij dompelde die onder het ijskoude water dat uit de kraan kwam en liep toen terug. Al bij al was hij misschien drie minuten weg geweest. De jongen legde zijn staf zo op het plankje naast hem dat hij Nyx wel nog kon zien maar zijn handen vrij had.

Zonder echt oogcontact te maken knielde hij naast haar neer, greep haar onderarm vast en draaide de brandwond naar het licht. Hij vouwde de handdoek dubbel en drukte die toen op haar arm. Hij wist niet of dat nog meer pijn zou doen of niet, maar hoe dan ook moest het afkoelen. ”Wie heeft dit gedaan”, Vroeg hij toen, de stilte doorbrekend. Hij zocht deze keer haar blik wel op, zijn ambere ogen gefixeerd op de hare.




Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 615
IC posts : 178

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17 (17 sep) Virgo
Partner: We were moving mountains before we knew we could

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn zo jan 01, 2017 2:50 pm



first name hot, and last name bitch
I got more personality than all your types
Walking down the street and I see a pretty fella
I said, "Hey can I be the Troy to your Gabriella?"



Ze keek hem geschrokken na nadat hij haar beval te blijven zitten en hij ervandoor ging. Wat ging hij doen? Het liefst wilde ze hem achterna sprinten om er zeker van te zijn dat hij geen hulp zou halen of aan kwam zetten met een of andere docent. Natuurlijk schaamde ze zich voor wat ze had gedaan, maar het was iets wat ze gewoonweg moest doen om verder te kunnen.
Zodra hij terug kwam leek hij geen anderen bij zich te hebben, en opgelucht ontspande de quidditch captain weer een beetje. Natuurlijk voelde ze zich niet bepaald prettig bij de gedachte dat iemand dit gezien had, maar het was nou eenmaal gebeurd en voor zover zij wist was Romeo niet echt het persoon om zomaar roddels te gaan verspreiden.
Ze was zo diep in zichzelf gekeerd dat ze niet doorhad dat de jongen naast haar geknield zat. Dit kreeg ze pas in de gaten toen ze iets op haar arm gedrukt kreeg. Even kromp ze ineen van de pijn, maar probeerde dit keer wel stil te blijven. Na een tijdje voelde de koele handdoek dan ook iets prettiger aan. Na zijn vraag vermeed ze zijn blik. "Ik," mompelde ze zachtjes. "Ik kon me er niet overheen zetten als haar naam voor altijd op mijn arm geschreven stond." Vervolgde ze snel. Het was namelijk helemaal niet het geval dat ze zichzelf opzettelijk pijn wilde doen. Ze wilde enkel gewoon van die naam af, en dit leek de snelste manier.


Walking gets too boring when you learn how to fly
ABOUTTHEMEbabe
"Cute, hero, reddende engel, jezus zelve, de volwassene in de relatie, mijn grote voorbeeld." - CATO 2K16

☆:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 402
IC posts : 187

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: bad idea

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn zo jan 01, 2017 4:43 pm



were both made from scars

we can’t change what we are



Dat ze niet wou dat iemand hier ook maar iets over te weten kwam, snapte hij heel goed. Beter dan ze zelf zou weten. Want niet zo heel veel mensen waren op de hoogte van zijn eigen paniek aanvallen, die hij ook met de grootste moeite van de wereld verborgen probeerde te houden. Alleen Dash en Avy wisten er van, en ook alleen maar omdat hij wist dat hij hen voor de volle 100% kon vertrouwen. Nyx mocht er ook wel op rekenen dat hij dit aan niemand zou doorvertellen, al zou ze daar misschien aan twijfelen. Hoewel hij een heel erge quidditch fan was en dan ook af en toe eens met haar over dat onderwerp praatte, bleef het altijd maar bij dat ene onderwerp.

Maar met deze kennis kon hij iets. Hoe twisted het ook was, hij was alweer bezig met nadenken hoe hij hier misschien zijn voordeel uit kon halen. Kennis was macht, iets wat hij al zijn hele jeugd lang als manier van leven gebruikte. Kennis hield hem in leven, soms meer letterlijk dan figuurlijk. Niet dat hij dat nu zou laten uitschijnen aan haar. Hoewel hij dan misschien op dat vlak meer een machine was dan een mens, hij was ook nog altijd een mens. En hij herkende zich nu net iets te hard in haar situatie om er zomaar van weg te lopen. Vandaar dat hij, deze keer, oprecht zijn hulp wou aanbieden. Ze kromp in elkaar onder de aanraking van de doorweekte handdoek op haar arm, maar al snel kreeg hij de indruk dat het ook wel beter voelde.

Zijn vraag had ze waarschijnlijk ook wel zien aankomen. Zijn blik ontweek ze voor ze antwoord gaf. "Ik," Was het zachte antwoord. "Ik kon me er niet overheen zetten als haar naam voor altijd op mijn arm geschreven stond." Verduidelijkte ze. Het kostte hem toch enkele seconden voor hij door had wat ze bedoelde. ”Op die manier”, Zei hij met een knikje. Hij kon het zich wel inbeelden. Romeo stond op en voelde kort in zijn zakken, op zoek naar het setje dat hij altijd bij zich droeg, in het geval Dash zijn hulp nodig had. Hij trok het rolletje verband en een potje zalf er uit. Hij had geen idee of het zou werken op een brandwonde, maar hoe dan ook was het op zijn minst iets. ”Zal ik het voor je doen of wil je het zelf doen?” Vroeg hij eerst, hij wilde zichzelf nu ook weer niet te hard opdringen.




Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 615
IC posts : 178

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17 (17 sep) Virgo
Partner: We were moving mountains before we knew we could

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn za jan 07, 2017 7:44 pm



first name hot, and last name bitch
I got more personality than all your types
Walking down the street and I see a pretty fella
I said, "Hey can I be the Troy to your Gabriella?"



De manier waarop Romeo reageerde kalmeerde haar, en al snel besefte ze dat ze geluk had dat hij haar gevonden had en niet iemand anders. Ze zag het al helemaal voor zich. Ze deed haar best om zelf niet in paniek te raken na het zien van de wond, kun je nagaan als er een of andere hysterische student binnen was komen wandelen die meteen het hele kasteel wakker maakte.
Tot haar grote verbazing had Romeo hulpmiddelen bij zich, wat haar eigenlijk wel nieuwsgierig maakte naar de reden waarom. Het was niet iets dat zomaar iedereen in zijn of haar zak had zitten. De kalme manier waarop hij reageerde kon ook een teken zijn van ervaring met dit soort situaties. Ze had hem altijd al een tikkeltje mysterieus gevonden. Niet persé in slechte zin, gezien ze nog nooit issue's met hem had gehad of zo. Dit versterkte dat gevoel echter wel een tikkeltje. "Doe jij het maar." Mompelde ze zachtjes. Ze wilde de wond zelf liever niet zien. "Dankjwel, trouwens." Vervolgde ze op licht verbaasde toon. Jep, ze had echt geluk gehad.


Walking gets too boring when you learn how to fly
ABOUTTHEMEbabe
"Cute, hero, reddende engel, jezus zelve, de volwassene in de relatie, mijn grote voorbeeld." - CATO 2K16

☆:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 402
IC posts : 187

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: bad idea

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn zo jan 08, 2017 1:11 am



were both made from scars

we can’t change what we are



Op de een of andere manier raakte het hem wel. Ze had zich de afgelopen tijd, vlak na de break-up, heel sterk gehouden. Dat het allemaal fake was, hij had het ergens wel kunnen gokken. Maar dit was wel de bevestiging dat het veel slechter met haar ging dan ze liet blijken. Of misschien had ze het zich nog niet eerder gerealiseerd, en was het zien van haar tattoo de druppel geweest. Hoe dan ook, hij hoopte oprecht dat het snel beter zou gaan met haar. Hij wist hoe het was om dagenlang rond te lopen met het gevoel dat je dat liever niet deed. Het gevoel dat je je beter kon verstoppen voor alles en iedereen, omdat je aanwezigheid geen meerwaarde meer was. Wanneer het bij hem te veel werd, wanneer hij zijn perfecte masker niet meer op kon houden, voelde hij zich ook exact zo.

Op zo’n momenten liet hij echter niemand toe, zeker geen vreemden. Daarin was zij anders. Hij was ergens opgelucht dat ze zijn hulp aanvaardde. "Doe jij het maar." Reageerde ze zacht. "Dankjewel, trouwens." De jongen haalde zijn schouders op terwijl hij het potje open draaide. De witte zalf zou haar pijn hopelijk verlichten, de plek lokaal een beetje verdoven. Hij nam er een goeie hoeveelheid van op zijn vingers en wreef het toen voorzichtig op de wond. Haar huid gloeide nog, wat ook niet heel gek was, gezien de omvang van de brandplek.

”Ik doe wat ik kan als het van me verwacht wordt”, Zei hij nog op haar woorden van eerder. Hij zette het potje aan de kant en nam vervolgens het verband. Dat wikkelde hij met een zekere kunde om haar arm die ook verraadde hoe vaak hij dit al eerder had gedaan. ”Jij zwijgt ook wel over mijn aanwezigheid hier, hmm?” Vroeg hij toen, keek omhoog en vestigde zijn ambere ogen op haar gezicht. Hij mocht hier evenmin zijn als zij vannacht, maar hij kende haar intenties natuurlijk niet. Voor zover hij het kon voorspellen, zou ze hem niet verklikken, maar ze was wel goeie vriendjes met de bibliothecaresse en hij.. Niet echt.




Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 615
IC posts : 178

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17 (17 sep) Virgo
Partner: We were moving mountains before we knew we could

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn wo feb 08, 2017 8:47 pm



first name hot, and last name bitch
I got more personality than all your types
Walking down the street and I see a pretty fella
I said, "Hey can I be the Troy to your Gabriella?"



Haar doffe blik was gericht op de wond, die inmiddels netjes verbonden werd. Afwachtend keek ze toe, al lette ze niet echt op. Op dit moment ging er van alles door haar hoofd, en met veel moeite wist ze dit enigszins te ordenen. In ieder geval goed genoeg om zich niet in haar gevoelens te verliezen. De opmerking van Romeo kwam dan ook wat onverwachts, waardoor haar lichaam kort schokte bij het horen van zijn stem. "Uiteraard.'' Antwoordde ze na zijn vraag te hebben verwerkt. "Ik hoor het wel van je van je wanneer ik ooit iets terug kan doen." Vervolgde ze, zijn blik nog even vasthoudend. Hij had dit nooit hoeven doen. Hij had ook weg kunnen lopen en zelfs dan had ze zijn aanwezigheid in de bieb niet verraden. Dat hij haar wond nu verzorgde en haar redde van een eventuele ontsteking was zijn eigen keuze geweest, en daar was ze hem dankbaar voor. Om er iets voor terug te doen was in haar ogen niet meer dan normaal.


Walking gets too boring when you learn how to fly
ABOUTTHEMEbabe
"Cute, hero, reddende engel, jezus zelve, de volwassene in de relatie, mijn grote voorbeeld." - CATO 2K16

☆:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 402
IC posts : 187

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: bad idea

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn vr feb 10, 2017 12:30 pm



were both made from scars

we can’t change what we are



Zou ze er spijt van krijgen? Dat ze dit had gedaan? Misschien wel. Hij gokte toch van wel. Niet alleen om het lelijke litteken dat het zou vormen, maar ook omdat ze wel een groot deel van haar leven had verbrand. De pijn zou waarschijnlijk over een paar dagen een stuk minder zijn, maar zou daarmee de emotionele pijn ook weg gaan? Hij hoopte het ergens wel voor haar, maar hij wist ook dat het niet echt realistisch was. Hoe dan ook had hij wel zijn best gedaan het voor nu een beetje dragelijker te maken. De brandplek zat verstopt onder het hagelwitte verband. Waarschijnlijk zou de pijn ook wat wegzakken door de zalf die hij had gebruikt.

Nu moest hij alleen nog zorgen dat ze hem niet zou verlinken, al zou ze dan ook zichzelf in de problemen brengen. Maar toch, hij kon evengoed duidelijk maken dat hij dat liever niet had. "Uiteraard.'' Zei ze na een korte stilte. De jongen trok zijn mondhoek op in een scheef glimlachje. "Ik hoor het wel van je van je wanneer ik ooit iets terug kan doen." Zei ze toen. Vrijwel meteen schoten zijn gedachten naar een bepaald aantal zaken. Natuurlijk had hij er al vaak over nagedacht in hoeverre de Slytherin captain handig voor hem zou kunnen zijn of niet.

En dit was zijn kans. Al moest hij er wel voor zorgen dat hij niet te happig over kwam. Daarom haalde hij lichtjes zijn schouders op. ”Bedankt voor het aanbod, die zal ik onthouden”, Zei hij op een nonchalante toon. Vervolgens stond hij op en keek nog even bedenkelijk naar Nyx. ”Ik ga maar eens terug, misschien moet jij dat ook doen, voor je betrapt wordt”, Zei hij zachtjes, hij wilde haar natuurlijk tot niks dwingen maar het zou wel beter zijn. Vervolgens draaide hij zich om en begon weg te wandelen. Waarschijnlijk wilde ze nu wel weer even alleen zijn, dus drong hij zichzelf ook niet op.




Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 615
IC posts : 178

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17 (17 sep) Virgo
Partner: We were moving mountains before we knew we could

BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn vr feb 10, 2017 5:48 pm


first name hot, and last name bitch
I got more personality than all your types
Walking down the street and I see a pretty fella
I said, "Hey can I be the Troy to your Gabriella?"



Een beetje afwezig staarde ze naar de nu netjes verzorgde en verbonden wond arm. Het was zeker niet onopvallend, en ze zal vannacht al iets moeten bedenken. Hier ging ze namelijk zeker reacties op krijgen morgen, en zich ziek melden totdat de wond genezen was was ook niet echt een optie. Daarbij wist ze vrijwel zeker dat dit een litteken bleef, dus een smoes moest ze zeker bedenken.
Op Romeo's volgende opmerkingen knikte ze. "Ik zie je morgen." Antwoordde ze voor hij zich omdraaide en richting de uitgang stapte. Ze keek hem na tot hij uit haar blikveld verdwenen was. Zelf zou ze zich straks ook wel naar de slaapkamers slepen, maar ze had nog heel even wat tijd voor zichzelf nodig. Tijd om dit te verwerken.

[Topic uit??]


Walking gets too boring when you learn how to fly
ABOUTTHEMEbabe
"Cute, hero, reddende engel, jezus zelve, de volwassene in de relatie, mijn grote voorbeeld." - CATO 2K16

☆:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud









BerichtOnderwerp: Re: No bridges left to burn

Terug naar boven Ga naar beneden
No bridges left to burn
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag reacties plaatsen in dit subforum
 :: In game :: Hogwarts :: library-
Nieuw onderwerp plaatsenReagerenGa naar: