IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
important
topics & links
Head
boys & girls

Chloe
Gryffindor
Fred
Gryffindor
Alison
Slytherin
Leo
Slytherin
Camilla
Ravenclaw
Cid
Ravenclaw
Olivia
Hufflepuff
Nathan
Hufflepuff
house
points
30 points
0 points
-10 points
50 points
Credits
& Sister sites


Wil je buttons ruilen? Stuur dan een PM met jou button en de link van je forum naar Nyx. Jou button zal tussen onze buttons komen te staan met een link naar jou site. In ruil hiervoor verwachten wij ook dat onze button op jou site komt te staan.
---------------
Expecto Patronum staat onder leiding van het team, de layout is gemaakt door Nyx Xiaoyu. Harry Potter zelf behoort toe aan J.K Rowling. Karakters en dergelijke dienen niet zonder toestemming gebruikt te worden. Alle afbeeldingen die gebruikt zijn op dit forum behoren toe aan hun rechtmatige eigenaren. De punten tellers komen van Savage Themes op tumblr.

Nieuw onderwerp plaatsenReageren Deel|

Deep Down

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 66
IC posts : 13

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: I've been losing sleep, dreaming about the things we could've been

BerichtOnderwerp: Deep Down zo sep 11, 2016 9:05 pm

Natuurlijk, hoe kon het ook anders? Om eerlijk te zijn, de Muggles die Luna daadwerkelijk kenden, hadden echt niet anders verwacht. Het school jaar was pas net begonnen, en daar begon het weer. Het roodharige meisje trok agressief het elastiekje van de vlecht in haar haar eruit en schudde het los. Met een blik die vuur spuwde keek ze in de richting van een meisje met blond haar, bijna wit. Ze knakte haar knokkels nog even snel en daar ging ze. In de aanval. Op het eerste gezicht zou je zeker niet verwachten dat dit lieve, onschuldige meisje zo'n kort lontje had. Je zou vooral niet verwachten dat zei zomaar even haar haar los zou schudden en niet bang was om vies te worden. Toch was het zo, het rijkeluis kindje had zeker wel een ruggengraat. Het was dan geen grote, maar ze was toch wel iets stoerder dan het gemiddelde meisje hier op Hogwarts. Luna stond er zeker om bekend dat er niet met haar te sollen viel, en dat als je te ver ging je een hele boze grote broer op je dak had. Nou ja, 'grote' broer. Er zat net iets meer dan 9 maanden tussen de twee. Luna kon zich niet voorstellen hoe haar moeder ooit kinderen had willen hebben met die schoft van een man. Nee, Luna was zeker geen vaderskindje.

Maar goed, terug naar het gevecht. "Snol," snoof Luna richting het meisje, die inmiddels toch wel een beetje stond te bibberen. Om eerlijk te zijn, dit was ook niet Luna's grootste hobby, en haar vader zou zeker niet zo trots zijn wanneer hij voor de zoveelste keer door school gebeld zou worden met dat zijn perfecte dochtertje weer eens betrokken was bij een vechtpartij. Tenminste, wat je een vechtpartij kon noemen. Twee tieners die aan elkaar haren trekken en een poging doen tot het uitkrabben van ogen, dat vonden de meeste Muggles toch niet echt een typisch gevecht. De meeste meiden liepen ook stug door, deden alsof ze het niet zagen. De personen van het mannelijk geslacht daar en tegen.. Die bleven wel kijken hoor, met hun tong haast op hun knieën. Luna kon niet zeggen dat ze de aandacht van het mannelijk geslacht vervelend vond, wel vond ze het heel vervelend voor die jongens dat als ze ook maar een vinger uitstaken ze hele erge ruzie met een zeer zeker persoon zouden hebben. En toen ineens, terwijl Luna rustig in haar gedachten verdiept was, kwam er ineens een blond kind op haar afvliegen.

Niet heel veel later, misschien 5 minuten, zat Luna op de grond, haren voor haar gezicht, ze durfde niet voor zich uit te kijken. Ze voelde zich vernederd, niemand mocht haar zo zien. Gelukkig waren de lessen net begonnen en was er niemand die haar in deze staat zou zien zitten. Ze glimlachte even, maar de glimlach was niet zo heel erg vrolijk. Het was een verdrietige glimlach, een eenzame glimlach. Die trut vloog haar zomaar onverwachts, uit het niets aan. Luna had zich niet kunnen verweren en maakte geen enkele kans. En dat terwijl het halve mannelijke geslacht van de school het had gezien. Ze zuchtte, streek haar rok glad en keek even om zich heen. Nee, gelukkig was er echt niemand. Wie was er überhaupt op de begane grond van Hogwarts, terwijl de lessen bezig waren? Niemand was zo gek om dat te doen. Maar ja, Luna wel hoor. Luna had dan ook niet veel te verliezen. Ze keek even naar haar handen, waarna ze toch van een plots geluid schrok.
Charlie Dalton


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 312
IC posts : 135

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: Carpe Diem!

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down zo sep 11, 2016 9:58 pm


Een van de eerste dagen, en het was voor de jongeheer Dalton alweer als een vakantie. Hogwarts was beter dan thuis, waar dat varken van een vader het voor het zeggen had en de gozer op moest passen als hij zonder blauwe plekken naar bed wilde. Vandaar zijn blouse met lange mouwen, ondanks het warme weer stroopte hij ze niet op. Zijn vrienden wisten af van de situatie thuis, maar Charlie was te trots het ook eigenlijk te laten blijken. Hij, die hier prima van zich afbeet, als een bange kat thuis? Niemand zou hem dat ooit zeggen.

Niemand zou het ooit over een van beide Dalton's zeggen trouwens. Zijn zusje deed niet onder voor de furie haarzelf, en dat was dan nog zacht uitgedrukt. Gelukkig was hij over het algemeen niet het onderwerp van haar woede, maar mocht hij volstaan met toekijken hoe iemand anders toegetakeld werd. Menigmaal was er dan een iets té verlekkerende blik geweest van een ander gast, die dan een retourtje ziekenzaal zou kunnen verwachten. Al putte Charlie ook trots uit het verzieken van de rest van hun schooljaar. Whatever worked really.

Op het moment werkte niets. Hij verveelde zich dood met al zijn vrienden in de les en niets om te doen. Ja er was les, nee hij was er niet. Op zich niet verrassend. De jongen haalde prima cijfers en misschien hielp het dat veel van zijn thuissituatie wisten. Bovendien was hij zo charismatisch als de pest, wat dus erg charismatisch is pardon you. En dat zou op dit moment van pas komen, want een knap blondje kwam zijn kant uit gestalkt. Even wilde hij zijn zelfingenomen grijns dragen die meiden leuk leken te vinden, maar zodra hij haar haren zag en de enkele felrode haar onder haar nagel veranderde dat. In minder dan een seconde had de meid een hand in haar kraag en werd ze - hoe hard ze ook trapte - meegesleept over de tegels. Voor zijn zus gooide hij haar op de grond. "Excuses, nu"


Oh Captain, my Captain;
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 66
IC posts : 13

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: I've been losing sleep, dreaming about the things we could've been

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 12, 2016 4:11 pm



Everyday a small piece of you dies
Ondanks dat Luna niet bepaald een lieverdje was, was toch wel anders over haar bekend. Iedereen zag haar als een perfect, braaf meisje die niets fout deed. Dat kwam voornamelijk door haar uiterlijk, ze zag er uit als een lief onschuldig meisje, de meeste Muggles zouden haar niet eens zeventien jaar geven. Maar het tegendeel was waar, Luna was sporadisch aanwezig bij de lessen, en als ze er wel een keer was, was ze niet bepaald actief met de daadwerkelijke les bezig. Mevrouw Dalton was veel liever bezig met het schrijven van haar verhaaltjes, of met het tekenen van figuren. Charlie stond er ook om bekend, ze werden ook wel de terrortweeling genoemd. Veel Muggles dachten ook dat ze een tweeling waren, en om eerlijk te zijn wilde Luna niet de moeite nemen om ze te verbeteren, het was wel prima zo. Ze waren immers even oud, alleen zat het rossige meisje een jaar lager dan haar oudere broer.

Ze kon wel van zich af bijten, echt waar. Dat was iets waar er geen zorgen om gemaakt hoefde te worden. Toch lukte dat vandaag niet. Om eerlijk te zijn, was Luna wel blij dat haar broer niet tussen de menigte jongemannen stond die met de tong op hun knieën aan het kwijlen waren over de twee vechtende meiden. Het gebeurde ook niet vaak dat Luna de gene was die als een verslagen poesje afdroop, dit was een van de weinige keren.

En toen ineens was er een hard geluid, alsof er iemand vlak voor haar op de grond werd gegooit.. Wacht eens even.. Luna keek op en zag het blonde kind van eerder voor haar op haar de tegels zitten, haar knieën lagen open alsof ze nest dat hele eind over de tegels gesleept was. Luna keek op en zag haar broer vlak naast haar staan. Die reddende engel natuurlijk ook weer. Ze zuchtte en zette een glimlach op richting haar broer. Het meisje keek bang van de een naar de ander. “Thanks, broertjelief,” zei ze waarna ze plotseling in een lachbui uitbarstte. Eerder een giegelbui eigenlijk. “Als ik jou niet had hè Charlie,” ze lachte naar hem. Het blonde meisje keek nog steeds angstig van Luna naar Charlie, alsof ze net door een hond gebeten was. En die hond was Charlie. Luna haar keek haar met een boze blik aan, waar toch nog een klein glimlachje doorheen kwam. Er zat een rode haar op de schouder van het blondje meisje, die Luna van haar schouder pakte. “Ik zou het zeer op prijs stellen als je volgende keer met je tengels van mijn haar af blijft. Ik snap at je jaloers bent, maar ik heb het toch liever niet,” snauwde ze. “Ga nu.” Was het volgende wat ze zei. Sibling power.

Whoo I love these two. WORDS: 461

In the end we only regret the chances we didn't take


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 312
IC posts : 135

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: Carpe Diem!

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 12, 2016 5:00 pm


Z'n sissie had dit natuurlijk prima zelf gekund, hij had haar klauwen gevoeld en wist waar ze toe in staat was, maar ze moest er even inkomen en dan was het mooi een grotere broer te hebben die er voor zorgde dat stomme gasten de behandeling kregen die ze verdienden. Dat het ditmaal een gastin was maakte verder niets uit. Hij had haar immers ook niets geslagen, gewoon in de kraag gegrepen en over de tegels gesleept. Om eerlijk te zijn had hij er geen schuldgevoel over, want zijn zusje zo zien was niet zijn favoriete bezigheid. Liever zag hij haar trots en sterk.

Zoals toen het meisje voor haar neer kwam en Luna als een koningin die haar onderdanen toespreekt, haar afstrafte. Met het laatste bevel schoot het meisje zo snel als ze kon over de tegels de hal uit. Charlie keek haar koud na, die zou wel twee keer nadenken voor ze weer wat begon wat ze niet kon afmaken.

Na er zeker van te zijn dat die niet meer zou terugkomen om zijn zusje pijn te doen stak hij zijn hand naar de sibling uit en glimlachte. Zijn ogen glimlachte ditmaal mee, niet vaak het geval, maar zijn zusje was een special case. Stiekem was hij een grote teddybeer oke, maar alleen sis mocht deze weakness weten. Vandaar dat hij ook een beetje on edge was. Ze stonden hier erg in het zicht, en het bloed op de vloer zou niet echt voor ze pleiten. Toch wachtte hij even met ze naar een andere plek dirigeren. "You okay?" Vroeg hij broederlijk, en streek een verdwaalde haar achter haar oor. "Maar goed dat ik er was," Nu plagend. Luna stond weer, de kust was veilig, dus het goedbedoeld plagen kon weer starten. Toch stond zijn blik nog een beetje bezorgd. Ze verloor haast nooit.


Oh Captain, my Captain;
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 66
IC posts : 13

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: I've been losing sleep, dreaming about the things we could've been

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 12, 2016 8:01 pm



There's no such thing
Het gebeurde niet vaak dat Luna de hulp van haar broer nodig had, echt niet. Behalve in het geval van mislukte relaties dan, dat was een heel ander verhaal. Dan mocht haar lieve knuffelbeer-broer zijn gang gaan en het leven van de jongeman zo zuur als mogelijk maken. En vaak lukte hem dat ook nog eens prima. Ze kon niet liegen, soms was het echt wel fijn om zo’n sterke grote broer te hebben. Soms dan, niet altijd.

Charlie stak zijn hand uit en Luna pakte die vast en hielp zichzelf op deze manier op te staan. Hij glimlachte, en zijn ogen glimlachten weliswaar mee. Aaw! Soms was haar grote broer zo schattig. Nogmaals, soms dan. Hij lachte niet vaak op deze manier, alleen waar Luna bij was. Erg vond ze het eigenlijk ook niet, het was wel fijn om te bedenken dat haar grote broer ook echt alleen van haar was, en alleen maar zo bij haar was. Hij vroeg of het goed met haar ging en streek een verdwaalde pluk haar achter haar oor. Ze glimlachte met de welbekende glimlach die van oor tot oor reikte, die glimlach kreeg alleen Charlie te zien. God, ze leek net op de joker. Ze was alleen iets minder gestoord, ietsjes maar.

"Maar goed dat ik er was," zei Charlie plagend. Luna gaf hem een speelse stomp op zijn schouder, sloeg haar armen over elkaar heen en keek hem boos aan. Wangetjes bol en al. “Niet waar, ik had het prima zelf gered. Als je niet was gekomen had ik haar gewoon van achteren aangevlogen, net als wat ze bij mij deed,” zei ze verontwaardigd. Echt waar, het was gelukt. En het feit dat Luna zelf niet aan het opletten was en ze helemaal niet vanachteren besprongen was, liet ze maar even weg. Dat zou haar reputatie enorm besmeuren. Ze keek de jongen speels boos aan en kneep in zijn zei, waarna ze snel een paar stappen naar achteren deed. “Ik heb dus echt totaal geen hulp nodig van vieze gryffindors.” Ze stak haar tong naar hem uit. Het was toch wel gek, een broer en zus die zo hetzelfde waren, en toch allebei in een ander huis geplaatst waren. Gekker dan dat kon het niet, volgens Luna.


WORDS: 377

In the end we only regret the chances we didn't take


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 312
IC posts : 135

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: Carpe Diem!

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 12, 2016 8:46 pm


Zijn hand werd gepakt en al snel stond zusjelief weer rechtop en wel, zij het met een beetje gekrenkte trots. Kon ze vast wel tegen, en if not, dan zou ze het snel genoeg duidelijk maken en zouden ze samen een ander target zoeken, of naar de keuken gaan om ijs te halen. Ook mogelijk. In ieder geval werd hij nu al beloond met een grote glimlach, en dat was voor hem ook al heel wat. Vandaar het plagen.

Het viel op zich te verwachten dat hij dan teruggeplaagd ging worden. Ze begon met een rede over dat ze dit zelf had gekund, waarbij hij voornamelijk sarcastisch knikte en lachend wegdook als er een hand in zijn richting kwam. Daarna kwam het punt over dat ze hem in de zij kneep. Daardoor sprong hij grinnikend een eind terug, en begon meteen met de tegenaanval, kietelen. Ondertussen probeerde ze nog een opmerking te maken over Gryffindor, waardoor hij enkel harder zijn best ging doen haar te kietelen. Achter haar aan rennend en al. Ja er waren lessen, nope hij gaf er niks om.


Oh Captain, my Captain;
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 66
IC posts : 13

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: I've been losing sleep, dreaming about the things we could've been

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 12, 2016 10:59 pm



Quote
Het was gek om te bedenken dat Luna haar broer had gemist, terwijl ze toch de hele vakantie met hem in hetzelfde huis had doorgebracht. Charlie had haar poging tot een stomp richting zijn schouder ontweken en knikte sarcastisch naar haar. Toen ze hem in zijn zij porde, sprong hij snel een terug. Ze wist dat hij er niet tegen kon, het was haar geheime aanval. Echter duurde het niet lang of daar kwam te tegenaanval.
Charlie dook naar voren in een poging Luna te kietelen. Maar wat Charlie kon, kon Luna ook. Ze ontweek zijn eerste kietelpoging soepeltjes. Zoals verwacht gaf broerlief het niet zomaar op en ja hoor, daar was de tweede kietelpoging. Bijna was die raak, maar ze kon hem net op tijd ontwijken. En daar ging ze, als de wind, weg was Luna. Weg van de kietelpogingen van haar broer. Natuurlijk kwam hij achter haar aan, ze had werkelijk waar niet anders verwacht. Op haar snelst rende ze door de gangen heen, want als ze ergens niet tegen kon was dat kietelen. Wat ze echter niet verwacht had was dat er zomaar een deur open zou zwaaien waar ze keihard tegen aan zou lopen. Bam. Oh god, ze was helemaal vergeten dat er lessen waren, en nu loopt ze ook nog zomaar tegen een deur aan. Wat een ramp! Ze probeerde zich nog te herstellen, maar dat ging niet echt. Langzaam zakte ze door haar benen tegen de muur aan en greep ze naar haar neus, die behoorlijk veel pijn deed. En ja hoor, er kwamen bloeddruppeltjes uit. Toppie. Way to go, Luna.

------------------------
I enjoy this topic very much <3

In the end we only regret the chances we didn't take


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 312
IC posts : 135

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: Carpe Diem!

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down wo sep 14, 2016 9:54 pm



Ze rende weg en hij ging erachteraan. Dat hoorde ook. Broers lieten zich niet zomaar porren door kleine zusjes, daar stond een bepaalde straf tegenover en in dit geval was dat kietelen. Erg primitief, maar effectief. Vandaar dat ze beiden als de wind door de gangen vlogen, competitiedrift ze steeds harder doen rennen. Hij kon haar inhalen, hier kwam het goed uit dat hij een jongen was en zij een meisje, hij had de spieren en het uithoudingsvermogen.

Hij had ze, maar hij had ze niet nodig. Zijn zusjelief rende vol tegen een deur aan, en zakte tegen de grond. Meteen slipte Charlie tot stilstand, wat hem op zijn dure leren schoenen tot een glijpartij bracht. Languit lag hij voor haar, maar wel smooth zichzelf opgevangen hebbende met een elleboog. Die onder zijn hoofd geduwd hebbende keek hij even bezorgd, maar barstte toen in lachen uit. "Dombo," Grinnikte hij, zonder enig kwaad in het woord. Het was gewoon zo typisch dat dit moest gebeuren. "Gaat het wel?"


Oh Captain, my Captain;
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
Slytherin







Slytherin

Aantal berichten : 66
IC posts : 13

Hogwarts ID
Schooljaar: Sixth year
Leeftijd: 17
Partner: I've been losing sleep, dreaming about the things we could've been

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 19, 2016 11:06 am


Ze voelde even lichtjes aan haar neus om er zeker van te zijn dat alles nog recht stond en er niets afgebroken was. Haar neus voelde prima, al klopte hij wel extreem. En niet te vergeten leek het wel alsof er een liter bloed uitstroomde. Luna was nog bezig met het onderzoeken van haar eigen neus toen Charlie vlak na haar tot stilstand probeerde te komen. Natuurlijk ging dat niet helemaal goed, wat had je anders verwacht. En daar lag hij dan, languit op de grond. Wel heel sexy zo met elleboog die onder zijn hoofd geduwd werd. Nee, natuurlijk kon hij niet normaal vallen. Waarom normaal als het ook excentriek kan.

Eigenlijk had Luna verwacht dat haar broerlief meteen bezorgd zou opstaan en zich zou afvragen of het wel ging en eigenlijk meteen de bezorgde grote broer zou spelen. Enkeltje ziekenboeg! Hadden zijn woorden moeten zijn. Gek genoeg, waren dat zijn woorden niet. Een enkele seconde keek hij bezorgd, maar dat moment was al snel weg en Charlie barstte in lachen uit. Luna probeerde boos te kijken, maar de boze blik ging al snel over in een enorm schaterlach. Langzaam stond ze op terwijl ze haar neus aan de bovenkant vast hield en haar hoofd achterover hield. “Gaat prima, het voelt alleen alsof ik doodbloed.” Zei ze. Haar stem klonk heel raar omdat ze haar neus dichtkneep, een beetje hol eigenlijk. Ze liep richting haar broer en stak haar hand uit om hem overeind te helpen. “En met jou? Niets gebroken?” Ze keek hem aan met een sluwe glimlach. "Op je ego na dan"


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
avatar
quidditch captain







quidditch captain

Aantal berichten : 312
IC posts : 135

Hogwarts ID
Schooljaar: Seventh year
Leeftijd: 17
Partner: Carpe Diem!

BerichtOnderwerp: Re: Deep Down ma sep 19, 2016 3:23 pm


Ze keek hem even quasi-boos aan, maar nog voor hij kon omslaan naar het beschermende broertje spelen begon ze al net zo hard te lachen als dat hij deed. Gelukkig zag ze in hoe dramatisch dit was. Geen lessen volgen, ondertussen tegen deuren aanrennen wat allemaal eindigt in - best wel kapotte schoenen - en een fikse bloedneus.

Zusje vermelde echter dat het prima goed ging, wat haar een sceptische blik opleverde van Charlie, en hielp hem daarna overeind. Pas bij de grap over zijn ego vond hij zijn drama weer terug tussen de bezorgdheid. Ze praatte namelijk gek én was helemaal rood door het bloed. Hij kon het echter wel in zich opbrengen om zijn tong uit te steken. "Je zult merken dat mijn ego heel veerkrachtig is," Grinnikte hij droogjes, en legde toen zijn arm om haar heen om te ondersteunen. "Maar laten we voor de zekerheid maar naar de ziekenboek gaan voor mijn ego en jouw neus," Charlie grinnikte nog even na, maar wees toen een beetje aangeslagen naar haar blouse. Hij had liefde voor goede kleding, deze goede kleding werd op het moment heel vies. Het deed hem haast pijn. "Pas maar op dat de mensen niet denken dat je in Gryffindor zit.


Oh Captain, my Captain;
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud









BerichtOnderwerp: Re: Deep Down

Terug naar boven Go down
Deep Down
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1
Soortgelijke onderwerpen
-
» When the pain cuts you deep

Permissies van dit forum:Je mag reacties plaatsen in dit subforum
 :: In game :: Hogwarts :: floors-
Nieuw onderwerp plaatsenReagerenGa naar: