The road towards knowledge [Lev]

Pagina 2 van 12 Vorige  1, 2, 3, ... 10, 11, 12  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Aryana Miller op do nov 01 2018, 18:50





No one ever finds life worth living - one has to make it worth living


   

De meeste mensen wisten bijzonder weinig over het jonge meisje. Ze stond bekend als een rustige student en een Hufflpuffer in het hart, wat betekende dat ze niet snel betrokken raakte bij gevechten en andere problemen. Ze was erg down to earth, en vriendelijk aangelegd. Zo geloofde ze de roddels niet meteen, immers waren niet alle Wizards en Witches uit op vriendschap. Zolang iemand aardig was tegen haar en hen die ze lief had, was ze aardig, maar net zoals het symbool van haar huis kon ze ook vechten als het nodig was. Al helemaal als ze meer spreuken leerde. Uiteindelijk besloot ze eerlijk te zijn over haar vader's gedachten over magie, voordat hij tijdens een heftige brand overleed. Een brand die ze had overleefd doordat ze voor een zeer korte periode haar magie had kunnen gebruiken. Mensen hadden het een wonder genoemd, het was meer dan een wonder. Al liet ze het hen maar gewoon geloven. Toen wist ze nog niet dat er vele anderen waren met dezelfde gaven als zijzelf tot haar beschikking had. Daarbij wist ze dat ze hulp nodig had om te leren wat ze moest leren, zodat ze veilig kon zijn en haar magie onder controle kon houden. Ongeleide projectielen waren immers gevaarlijk. Uiteindelijk besloot ze snel en een tikkeltje ongemakkelijk over een ander onderwerp te beginnen voordat ze haar hele levensverhaal deelde. Ze wou geen medelijden, ze wou gewoon zeker weten dat ze er goed aan deed door hier te zijn. Dat ze veilig was. Ze besloot dat ze wel meer wou weten over haar wand, en dus pakte Aryana die van haar waarna ze die met die van de leraar vergeleek. Haar wand zou uiteindelijk bijna een deel van haar worden, net zoals het zwaard een deel van het lichaam van een geoefende zwaardvechter werd. Hoewel ze de ander niet zeer wou doen, wou ze toch wel weten waarom er zoveel roddels in de rondte gingen over hem. Over hem en slechte dingen. Ze had niet het idee dat hij van zichzelf een slecht persoon was. Hij was te rustig, te vriendelijk en te oprecht om echt iemand te kunnen doden in koude bloedde, toch! "Net zoals elk persoon verschillend is, is elke wand ook verschillend. De vier eigenschappen maken een soort persoonlijkheid en de wand zal iemand kiezen die bij hem past. Zo is de jouwe bijvoorbeeld van Apple Wood en de mijne Yew wood," Verklaarde de man op een rustige toon waardoor het meisje langzaam knikte. Dat klonk ergens best logisch, een wand was dus inderdaad net een zwaard. Het versterkte de magie en hielp het te sturen in de juiste richting. Dan moest de wand wel een band aan kunnen gaan met zijn of haar Wizard. De ongemakkelijkheid sloeg duidelijk toe, waardoor ze onhandig een zacht klopje tegen zijn been gaf. Hij was te groot om te omhelzen, maar ze hoopte dat het ietwat geruststellend over kwam. "Weet je zeker dat je wil weten waarom ze dat zeggen?" Besloot hij uiteindelijk op een even ongemakkelijke toon te vragen waardoor Aryana hem met haar onschuldige bruine ogen in zich opnam. Haar wand borg ze voorzichtig op in een van haar zakken waarna ze haar armen over elkaar sloeg en lichtelijk geamuseerd een wenkbrauw omhoog trok. De man had haar niet zo snel bang geleken voor het delen van de waarheid terwijl er vele roddels door de school over hem werden verteld. Wat kon nou erger zijn dan een roddel!"In roddels zit er soms iets van waarheid, maar het is niet de waarheid. Ik wil niet iemand beoordelen op roddels, maar op de waarheid," Verklaarde ze rustig, haar toon kalm en zacht. Het was duidelijk dat ze hem niet af zou vallen. Als hij niet in de gevangenis zat dan was het vast niet ernstig genoeg geweest om hem vast te zetten. Of er was een andere reden geweest waarom hij nog les kon geven op een school zoals Hogwarts. "Maar als je er niet over wilt spreken, kunnen we dan de Great Hall zoeken," Klonk er zwakjes terwijl ze haar ogen afwende en een tikkeltje angstig naar de deur keek. Zou ze ooit deze school overleven zonder in de problemen te raken, alleen de trappen al waren eng genoeg. Daarbij had ze het ook niet bepaald op pratende schilderijen, serieus! Wie had zo iets nou bedacht, pratende schilderijen, alsof mensen al niet voldoende geluid maakte op de gangen.


@Lev Nekrasov|| words: 737



Aryana Miller
Hufflepuff student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
154

Posts :
174

Name :
Butter


Hogwarts ID
Year: First year
Age: 11 years
Species: Wizard


Hufflepuff student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Lev Nekrasov op do nov 01 2018, 22:26

- lev nekrasov -
Het kleine klopje dat het meisje tegen zijn been gaf had eerder het tegenovergestelde effect. Kom op, moet zo'n jong meisje je nou echt gaan aanmoedigen om iets te vertellen. Het was logischer geweest als het andersom was. De houding die het meisje vervolgens aan nam was dan wel weer wat amusant. Het was iets heel anders dan dat ze tot nu toe had laten zien, minder verlegen. "In roddels zit er soms iets van waarheid, maar het is niet de waarheid. Ik wil niet iemand beoordelen op roddels, maar op de waarheid," sprak het meisje. Wijze woorden voor iemand van haar leeftijd. Een klein lachje verscheen weer om zijn lippen. Hij was altijd dankbaar dat er nog altijd mensen met een dergelijke houding waren. "Maar als je er niet over wilt spreken, kunnen we dan de Great Hall zoeken," sprak ze vervolgens weer zachtjes terwijl haar ogen richting de hal afdwaalde. Lev gaf een knikje waarna hij het gangpad uit liep. Hij hield het boek in zijn handen wat omhoog zodat de bibliothecaresse kon zien wat hij meenam. "Dat is een goede houding, jonge Hufflepuff." Sprak hij met een klein glimlachje voor hij haar mee wenkte de hal op. "Ik ontken niet dat ik een verleden heb in Dark Magic, maar juist daarom wil ik mensen leren hoe ze zich er tegen kunnen verdedigen. Als er iemand is die weet hoe erg het kan zijn ben ik het wel," verzuchtte Lev zodra ze op de gang stonden. Dat was waarschijnlijk wel de veiligste verklaring die hij kon geven. Als je er niets mee deed was je er ook niet zo goed in, zo simpel was dat. Die redenatie hadden ze echt al wel gemaakt, dat soort dingen kon hij simpelweg niet ontkennen. Gedetailleerde beschrijvingen van zijn verleden liet hij liever achterwegen.


Up on the mountain I see down below

It's easy to lose yourself I know
Lev Nekrasov
Defence Against the Dark Arts Professor
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
75

Posts :
145

Name :
Anouk


Hogwarts ID
Year: N/A
Age: 27 years old
Species: Wizard


Defence Against the Dark Arts Professor

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Aryana Miller op do nov 01 2018, 23:32





No one ever finds life worth living - one has to make it worth living


   

De leraar leek haar openheid niet persé vervelend te vinden. Het jonge kind was nu eenmaal vaak bedachtzaam en eerlijk. Zonder dat ze anderen probeerde te beledigen, al kon het natuurlijk wel als beledigend ervaren worden dat zo'n jong meisje iemand gerust probeerde te stellen die minstens twee keer haar leeftijd was. Uiteindelijk sprak het meisje hem op een krachtige manier aan; persoonlijk was ze van mening dat roddels een deel waarheid bezaten maar niet de waarheid was. Daarom wou ze niet op roddels reageren en sprak ze zo vaak en veel mogelijk positief over anderen. Ook al was dat niet altijd makkelijk. Een klein glimlachje verscheen op het gezicht van de Professor nadat ze haar woorden behoorlijk daadkrachtig en zelfverzekerd had aangesproken. Haar armen over elkaar geslagen en een wenkbraug lichtelijk geamuseerd had opgetrokken. Ze zag er op die manier komisch uit. Normaal droeg ze vaak een bedenkelijk en relatief blank gezicht; dit keer glinsterden haar ogen met nieuwsgierigheid, intelligentie en amusement. Uiteindelijk omdat de Professor verder niet reageerde vroeg ze hem of ze de Great Hall op konden zoeken. Als hij het er niet over wou hebben, dan liet ze het hem begaan. Uiteindelijk was het zijn keuze om haar wel of niet in te lichtten, daarbij was ze geen familie van hem. Gewoon een student die probeerde niet beïnvloed te raken door roddels en negatief gepraat van anderen. Hij gaf een knikje waarna hij het gangpad uit liep, snel volgde het meisje hem op de voet. In de richting van de hal, uit haar ooghoeken terwijl ze naar de deuropening keek zag ze dat de leraar het boek even liet zien aan de bibliothecaresse. "Dat is een goede houding jonge Hufflepuff." Sprak hij met hetzelfde glimlachje terwijl hij haar mee wenkte de grote hal in. "Ik ontken niet dat ik een verleden heb in Dark Magic, maar juist daarom wil ik mensen leren hoe ze zich er tegen kunnen verdedigen. Als er iemand is die weet hoe erg het kan zijn ben ik het wel," Verzuchtte hij zodra ze op de gang stonden. Het was een korte verklaring maar ze wist dat hij de waarheid sprak, anders was hij niet zo begaan met zijn studenten. Zou hij niet een extra boek halen om meer te weten te komen over de Doxies zodat hij zijn studenten de juiste informatie kon geven. "Dat klinkt goed," Fluisterde het meisje waarna ze hem met een klein glimlachje aan keek en kort een afwezige blik op zette. "Ik ben Aryana of Arya, geen Hufflepuff. Hoewel ik daar wel toe behoor." Sprak ze zacht terwijl ze hem met ee licht uitdagende blik aan keek. Hem woordeloos vertellende dat hij haar het best bij haar naam kon noemen. Ze was haar hele leven al Aryana geweest en enkel sinds kort een Hufflepuffer.


@Lev Nekrasov|| words: 468



Aryana Miller
Hufflepuff student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
154

Posts :
174

Name :
Butter


Hogwarts ID
Year: First year
Age: 11 years
Species: Wizard


Hufflepuff student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Lev Nekrasov op vr nov 02 2018, 12:33

- lev nekrasov -
Ondanks dat hij haar waarschijnlijk niets over zijn verleden had vertelt dat ze nog niet gehoord had, maakte hij zich zorgen. Of de leerlingen hem mochten of niet was behoorlijk verdeeld en hij zag er liever zo veel mogelijk aan de kant die hem wel mocht. Om nou de andere kant groter te maken door zijn eigen lompheid, nee dat was niet zo geweldig. "Dat klinkt goed," reageerde het meisje tot zijn opluchting op fluistertoon. Goed was niet echt het woord dat hij zou gebruiken om te beschrijven hoe hij hier terecht was gekomen. Maar als zij de reden waarom hij hier was als goed zag, was dat op zich iets heel fijns voor hem. "Ik ben Aryana of Arya, geen Hufflepuff. Hoewel ik daar wel toe behoor." De details in de kleding was wat dat betrof altijd wel makkelijk. Op die manier kon je vrij snel zien bij welk house een student hoorde. Zo was het gele in haar kleding voor hem duidelijk geweest dat ze bij Hufflepuff had gehoord. "Sorry, het duurt even voor ik alle namen ken. En de meeste reageren ook wel op de naam van hun house," sprak Lev met een wat ongemakkelijk glimlachje. Namen leren was niet zijn sterkste punt en het deed zijn reputatie als professor ook niet echt ten goede. "Maar Aryana, vanwaar liep je niet bij de rest van je klas en house genoten?" Dat was de makkelijkste manier om overal de weg te vinden. Een groep mensen met de zelfde bestemming. Als ook maar een persoon op elk punt de weg wist dan kwam je er wel.


Up on the mountain I see down below

It's easy to lose yourself I know
Lev Nekrasov
Defence Against the Dark Arts Professor
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
75

Posts :
145

Name :
Anouk


Hogwarts ID
Year: N/A
Age: 27 years old
Species: Wizard


Defence Against the Dark Arts Professor

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Aryana Miller op vr nov 02 2018, 13:08





No one ever finds life worth living - one has to make it worth living


   

Het was waarschijnlijk niet makkelijk dat de helft van de studenten moeite hadden met de Professor. Hoewel hij waarschijnlijk niet bewust iets te maken had gehad met de Dark Arts in magie. Aryana wist dat er echt slechte mensen en dus ook oprecht slechte Wizards bestonden. Echter was het haar wel duidelijk dat de man naast haar niet onder die kopjes behoorde. Uiteindelijk besloot de jonge leerlinge zichzelf voor te stellen zodat ze niet bekend bleef staan als Hufflepuff. In haar ogen en naar haar mening was het best apart tot een grote groep te behoren. Hoewel Hufflepuff waarschijnlijk het rustigste House was, had Aryana nog steeds moeite zich daar op haar plek te voelen. Wat betreft haar kleding was het uniform wel prettig, ze voelde zich op haar gemak in de kleuren en het feit dat ze niet al te veel op zou vallen in een menigte. Ook al was ze modebewust, ze zag er niet naar uit dat anderen een harde mening naar haar toe zouden gooien zoals haar vader had gedaan voordat hij was overleden. "Sorry, het duurt even voor ik alle namen ken. En de meeste reageren ook wel op de naam van hun house," Sprak de Professor met een wat ongemakkelijk glimlachje. "Ik ben op deze school onderdeel van Hufflepuff maar dat is niet mijn identiteit. Zolang ik niet altijd Hufflepuff genoemd wordt, heb ik er geen problemen mee." Verklaarde ze op een rustige onschuldige toon. Het was duidelijk dat ze het hem niet kwalijk nam. Zelf was ze wel redelijk goed met namen, maar niet iedereen bezat dat talent. "Maar Aryana, vanwaar liep je niet bij de rest van je klas en house genoten?" Vroeg Professor Nekrasov aan haar waardoor ze hem een waterig glimlachje gunde. "Teveel mensen," Mompelde ze zacht waarna ze haar schouders ophaalde. Het was niet alsof ze de meest zelfverzekerde persoon ter wereld was en hij had vast ook wel door dat ze verlegen was aangelegd. De redenen daarvoor deden er niet toe, ze was gewoon liever niet in grote groepen te vinden. De Great Hall en lessen waren een uitzondering, maar als het niet hoefde was ze er niet te vinden. Aryana wierp een blik op de oude muren van Hogwarts. "Deze wereld is nieuw voor mij, en ik kijk liever de kat uit de boom," Legde ze uiteindelijk met een bedenkelijke blik in haar ogen aan.


@Lev Nekrasov|| words: 398



Aryana Miller
Hufflepuff student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
154

Posts :
174

Name :
Butter


Hogwarts ID
Year: First year
Age: 11 years
Species: Wizard


Hufflepuff student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Lev Nekrasov op vr nov 02 2018, 17:01

- lev nekrasov -
"Ik ben op deze school onderdeel van Hufflepuff maar dat is niet mijn identiteit. Zolang ik niet altijd Hufflepuff genoemd wordt, heb ik er geen problemen mee." Lev gaf een knikje op haar woorden. Het was best iets moois om van een groep te komen met de zelfde idealen maar je moest altijd je eigen individu blijven. Zodra er mensen de groep zelf werden, ging er eigenlijk al iets mis. "Teveel mensen," mompelde Aryana zacht als antwoord op zijn vraag. Dat kon hij ergens wel begrijpen. In het begin kon het enorm overweldigend zijn en in sommige gevallen zou dat altijd zo blijven. Toen hij net naar school ging was de drukte hem regelmatig ook te veel. Dat al helemaal omdat hij gewend was om langere tijden alleen te zijn. Inmiddels was hij er aan gewend geraakt en viel het hem niet eens zo veel op over het algemeen. "Deze wereld is nieuw voor mij, en ik kijk liever de kat uit de boom," legde Aryana hem vervolgens uit. Het was voor haar een nieuwe wereld op twee manier. Niet alleen de mensen en omgeving maar ook de magie in het algemeen. Daarom zou hij nooit helemaal kunnen begrijpen hoe ze zich zou voelen. Magie was er bij hem vanaf jongs af aan in gestopt, of dat nou op een positieve of negatieve manier was gegaan. "Ik hoop voor je dat je er aan zal wennen. Toen ik hier voor het eerst kwam, had ik het zelfde. Hogwarts is groot, druk en vaak verwarrend en waarschijnlijk al helemaal voor wie niet aan de magische wereld gewend is," vertelde Lev rustig. Zijn ogen gleden langs de muren die hij inmiddels als zijn thuis kende. Die eerst als een gekke gevangenis hadden geleken. "Vindt je het hier wel leuk, de lessen en alles?" besloot Lev uiteindelijk toch maar te vragen.


Up on the mountain I see down below

It's easy to lose yourself I know
Lev Nekrasov
Defence Against the Dark Arts Professor
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
75

Posts :
145

Name :
Anouk


Hogwarts ID
Year: N/A
Age: 27 years old
Species: Wizard


Defence Against the Dark Arts Professor

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Aryana Miller op vr nov 02 2018, 17:32





No one ever finds life worth living - one has to make it worth living


   

Aryana was blij dat ze welkom leek te zijn op deze school. Het had natuurlijk ook altijd anders gekund, één voordeel van het ingedeeld worden in een House was dat anderen net zoals jouw dezelfde eigenschappen deelden en er dus makkelijk van elkaar geleerd kon worden. Plus mensen accepteerden elkaar, het hebben van magie was ineens niet zo raar meer. Ze wist nog hoeveel problemen haar drie neven en twee nichten er mee hadden gehad. Haar oom en tante hadden in totaal vijf kinderen gekregen, waarvan één tweeling en daarnaast hadden ze de voogdij over haar gekregen toen beide ouders er niet meer waren. Of ze ooit geweten hadden dat haar moeder een Witch was, was ze niet zeker. Immers hadden haar ouders haar altijd op het hart gedrukt het geheim te houden. Iets dat ervoor had gezorgd dat het verlegen meisje nog meer terug getrokken was geworden van de maatschappij. Het was lastig om een geheel nieuwe wereld binnen te stappen en daar een plek in te vinden. Zeker op haar leeftijd, waardoor ze al gauw een terughoudende houding had aangenomen. Niemand zou het haar kwalijk kunnen nemen, iedereen zou er moeite mee hebben. Zeker als magie het leven van een ouder had beroofd en de ander had doen doordraaien. Het meisje bewonderde de gangen en het robuuste gebouw van Hogwarts meer dan eens. Zou ze dit ooit haar derde huis kunnen noemen? Beter gezegd, zou het een thuis voor haar worden want een huis maakte nog geen thuis. Uiteindelijk antwoordde ze zijn vraag met twee zachte woorden. Ze was daadwerkelijk van mening dat er teveel mensen waren om zich op haar gemak te kunnen voelen. Het was niet eens het lawaai dat overal heerste omdat velen door elkaar spraken, het was vooral het idee dat niets onopgemerkt kon blijven. Zelf had Aryana geleerd dat verbergen beter was dan opvallen, waardoor ze enige aandacht altijd verafschuwde. Uiteindelijk besloot ze zichzelf nadenkend toe te lichtten, in de hoop dat de Professor zich niet zorgen zou gaan maken of haar vreemd zou vinden. Voor hem was magie waarschijnlijk normaal, een deel van het leven. Zou het haar ook ooit normaal worden, zou ze ooit kunnen wennen aan de gevaren maar ook mooie dingen. Ongelofelijke dingen, waar ze nog moeite mee had alles op een rijtje te zetten. Elke keer dat ze iets nieuws ontdekte moest Aryana de moeite doen niet overrompeld te worden. "Ik hoop voor je dat je er aan zal wennen. Toen ik hier voor het eerst kwam, had ik het zelfde. Hogwarts is groot, druk en vaak verwarrend en waarschijnlijk al helemaal voor wie niet aan de magische wereld gewend is," Vertelde de Professor rustig, waardoor het meisje hem een bijna verdwaalde blik gunde. Ze was dan ook verdwaald, niet alleen in het gebouw maar had moeite haar nieuwe leven op te pakken. Ze had het al vaker gedaan dus ergens begreep ze niet waarom het haar nog zoveel moeite kostte. Het was niet alsof ze nooit eerder voor een relatief onbekende deur had gestaan. Hoewel ze haar oom en tante af en toe had gezien, waren ze nooit super close met elkaar geweest. Dat veranderde toen beide ouders onder de grond verdwenen. Haar ouders waren weer samen en zij bleef alleen achter. In een druk gezin, waar ze toen als jong kind uiteindelijk een plek had gevonden. Haar nichten waren over het algemeen aardig tegen haar, ze zou ze wellicht wel bijna als zussen kunnen zien. Haar neven daarentegen waren een ramp. "Vind je het hier wel leuk, de lessen en alles?" Vroeg de man toen het duidelijk werd dat ze geen reactie gaf. Aryana keek hem aan waarna ze bedenkelijk op haar lip beet. Ze wist het niet, het was al moeilijk genoeg om alles bij te houden, emotioneel gezien. Laat staan dat ze nog tijd had om van de lessen te genieten. Het was net dweilen met de kraan open. Iets dat met de juiste hoeveelheid magie misschien nog mogelijk was, maar in de wereld waar ze in was opgegroeid niet.

Aryana zuchtte even toen ze niet direct op een goed antwoord kon komen. Zonder dat de leraar bezorgd zou worden, of zich af zou vragen wat de school verkeerd had gedaan. "Ik...", begon ze onhandig op een twijfelende toon waarna ze woordeloos steun zocht bij de man. Hij was aardiger dan ze had verwacht, hij kwam persoonlijker over dan de meeste volwassene hadden gedaan. Hij leek niet bang te zijn om eerlijk tegen haar te wezen. Iets dat Aryana wel wist te appreciëren. Eerlijkheid duurde het langste maar daar had ze het meeste aan. Waardoor ze ook wist dat ze niet zou kunnen liegen tegen hem. "Ik vind het wel interessant." Besloot ze uiteindelijk te zeggen. Haar houding gaf aan dat ze dit met moeite op probeerde te lossen. Zich uit de situatie probeerde te praten. Echter was ze vaak niet spraakzaam aan gelegd en lag haar talent dus ook niet op dat vlak. "De meeste mensen lijken aardig en de lessen helpen wel geloof ik," besloot ze uiteindelijk terwijl ze ongemakkelijk haar mantel strak trok en haar mouwen iets op stroopte. Haar blik gleed naar de vloer alsof die interessant was geworden. Ze was duidelijk niet op haar gemak in het delen van haar gevoelens. Toch wist ze maar al te goed dat ze deze niet kon negeren. "Alles is nieuw, en ik weet gewoon nog niet of ik... of ik dat aan kan," Legde ze op een breekbare maar ergens ook krachtige toon uit. Alsof ze vastberaden was te vechten voor een betere toekomst als het moest. Haar donker gekleurde ogen stonden somber waarna ze de Professor aan keek en hem een waterig glimlachje gunde. "Toen mijn vader nog leefde was het verboden over magie te spreken en als we het over mam hadden, dan werd hij altijd erg verdrietig. Toen hij overleed ging ik bij mijn oom en tante wonen. Beide zijn gewone mensen. Muggles? Dus hebben we het nooit over mijn moeder gehad." Legde ze ongemakkelijk uit. Dit betekende dat het lastig was voor haar om veel met magie te doen. Het deed haar aan haar moeder denken. Iemand die ze in een groot deel van haar leven gemist had. Iemand die haar had moeten beschermen en haar moest leren over de magie die ze in zich had. Voordat ze naar school ging zodat ze al een deel wist over de wereld waar ze in terecht zou komen en diens normen en waarden. Tranen prikten in haar ogen maar vastberaden slikte het jonge meisje haar tranen weg waarna ze haar schouders rechtte. Ze was niet naar deze school gekomen om te rouwen. Ze was hier om te leren.


@Lev Nekrasov|| words: 1119



Aryana Miller
Hufflepuff student
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
154

Posts :
174

Name :
Butter


Hogwarts ID
Year: First year
Age: 11 years
Species: Wizard


Hufflepuff student

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Lev Nekrasov op vr nov 02 2018, 20:27

- lev nekrasov -
In plaats van een antwoord kwam er na een korte stilte een zucht van het meisje. "Ik...", begon ze duidelijk niet helemaal zeker van haar zaak. Weer was het even stil voor ze verder ging met haar antwoord. "Ik vind het wel interessant." Het klonk een beetje geforceerd. Hij hoopte toch wel een beetje dat ze zich niet al te rot voelde hier. De magische wereld was heel wat en als je er alles behalve thuis voelde was Hogwarts niet de beste plek voor je. Toch kon je magie niet zomaar de vrije loop laten gaan en was het belangrijk dat ze wel hier was. "De meeste mensen lijken aardig en de lessen helpen wel geloof ik," sprak Aryana vervolgens. Lev gaf een begrijpend knikje. De meeste mensen hier waren aardig, natuurlijk waren er een paar uitzonderingen maar die had je overal wel. "Alles is nieuw, en ik weet gewoon nog niet of ik... of ik dat aan kan," vertelde ze hem vervolgens. Het moest heel overrompelend zijn, als je geen magie gewend was belanden in een plaats zoals Hogwarts waar bijna alles uit magie bestond. "Toen mijn vader nog leefde was het verboden over magie te spreken en als we het over mam hadden, dan werd hij altijd erg verdrietig. Toen hij overleed ging ik bij mijn oom en tante wonen. Beide zijn gewone mensen. Muggles? Dus hebben we het nooit over mijn moeder gehad." Het was duidelijk dat ze het nog moeilijk had met het overlijden van haar ouders. Van zijn eigen ouders wist hij zo goed niets meer, hun dood had hij dan ook niet kunnen rouwen. Wat ongemakkelijk gaf hij twee zachte klopjes op de schouder van het meisje zodra ze haar rug weer rechtte. "Ik ben er waarschijnlijk niet het meest geschikte persoon voor maar er zijn vast wel mensen hier die er in gespecialiseerd zijn om je met zulke dingen om te leren gaan. De magische wereld is een grote en die is niet voor iedereen even makkelijk. Als je hulp wilt bij zoiets moet je niet bang zijn om het te vragen," sprak Lev rustig. Net toen hij zijn mond wilde openen om er wat aan toe te voegen klonk er een luid geluid. Als hij het zo snel moest plaatsen kwam het uit een opslagkamer. Een opslagkamer waar ook dingen in stonden die je liever niet zomaar uit die kamer haalde. Als dat maar goed kwam.


Up on the mountain I see down below

It's easy to lose yourself I know
Lev Nekrasov
Defence Against the Dark Arts Professor
avatar
icon + karakterkaart :

IC :
75

Posts :
145

Name :
Anouk


Hogwarts ID
Year: N/A
Age: 27 years old
Species: Wizard


Defence Against the Dark Arts Professor

Terug naar boven Ga naar beneden





Re: The road towards knowledge [Lev]

Bericht van Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven Ga naar beneden

Pagina 2 van 12 Vorige  1, 2, 3, ... 10, 11, 12  Volgende

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven

- Soortgelijke onderwerpen
» Dave is on the road again! [Zaterdag 4 Mei]
» Dave is on the road again (zaterdag 2 juni)

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum